اثر متيل جاسمونات بر روي توليد تاكسول و بيان ژن bapt سرخدار (Taxus baccata)

تاكسول يكي از مهمترين متابوليت‌هاي ثانويه است كه نقش مهمي در درمان انواع سرطان‌ها دارد. اين ماده ارزشمند طي يك مسير پيچيده توليد مي‌شود و به‌دليل توليد كم و در خطر انقراض بودن گونه سرخدار، افزايش ميزان توليد تاكسول اهميت زيادي پيدا كرده است. در اين تحقيق، نمونه‌هاي گياهي تحت تيمار متيل جاسمونات با مقادير 0، 100، 250 و 500 ميكرومولار قرار گرفتند. نمونه‌ها به مدت 48 و 72 ساعت در فيتوترون نگه‌داري شدند. پس از اعمال متيل جاسمونات، بيان ژن bapt ساقه با روش Real Time PCR و ميزان تاكسول توليدي با دستگاه كروماتوگرافي مايع با كارآيي بالا (HPLC) اندازه‌گيري شد. اطلاعات حاصل مورد تجزيه آماري قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بيان ژن bapt در غلظت 100 ميكرومولار در 48 ساعت، 5.13 برابر گياه شاهد بود. همچنين بيشترين ميزان تاكسول در گياه تيمار شده با متيل جاسمونات 500 ميكرومولار در 72 ساعت با 0.315 ميلي‌گرم بر گرم وزن خشك مشاهده شد. آزمون همبستگي پيرسون نشان داد كه رابطه‌اي بين ميزان بيان ژن و توليد تاكسول وجود ندارد. به نظر مي‌رسد علت اين موضوع، اختلاف زماني بين بيان ژن و توليد تاكسول تحت متيل جاسمونات مي‌باشد. با توجه به اهميت تاكسول در صنايع داروسازي، پيشنهاد مي‌شود در تحقيقات آينده، از غلظت‌هاي بالاتر از  500 ميكرومولار متيل جاسمونات با زمان‌هاي بيشتر از 3 روز نيز  براي بررسي احتمال افزايش توليد تاكسول استفاده شود.