مروري بر روش ‫هاي حذف تركيبات راديو اكتيو از محلول‫ هاي آبي

زمينه و هدف: تركيبات راديواكتيو در آب و پساب باعث نگراني‫هاي جهاني شده است. مطالعات اپيدميولوژيكي متعددي نشان داده‫اند كه اين مواد سلامت انسان‫ها و حيوانات را به خطر مي‫اندازد. بدليل خاصيت سرطانزايي، اين آلاينده ها قبل از ورود به چرخه طبيعت بايد حذف شوند. بنابراين در اين مطالعه به بررسي فرآيندهاي حذف اين دسته از آلاينده ها از آب و پساب پرداخته شد. روش كار: مقالات مربوط به اين مطالعه از تحقيقات پايگاه هاي اطلاعاتي Scopus، PubMed و Web of Science انتخاب شده اند. در مجموع 89 مقاله بازيابي شد و 11 مقاله پس از حذف موارد تكراري و حذف مطالعات غير مرتبط بررسي شد. شرايط تجربي شامل pH، دما، غلظت اوليه، دوز جاذب، قدرت يوني و زمان تماس و همچنين بازسازي جاذب و ظرفيت جذب/ بازيابي در اين مطالعات استخراج شد. يافته ها: تقريباً همه مقالات شامل آزمايش‫هاي جذب در دماي اتاق بودند و نشان دادند كه دماي بالاتر منجر به نرخ جذب بالاتري مي‫شود. بيش از 45 درصد از مطالعات pH مطلوب را در 7-6 تعيين كردند. علاوه بر اين، افزايش غلظت اوليه ظرفيت جذب را بهبود مي‫بخشد در حالي كه منجر به كاهش بازيابي يون فلز مي‫شود. اكثر مقالات (44%) از مدل ايزوترم لانگموير استفاده كردند. علاوه بر اين، حدود 41 درصد از مطالعات شامل سينتيك جذب را با مدل شبه درجه دوم توصيف كرده و جذب شيميايي را به عنوان مرحله محدودكننده سرعت پيشنهاد كرده اند. نتيجه گيري: اگرچه در حال حاضر بسياري از فناوري‫هاي شيميايي، فيزيكي و بيولوژيكي در دسترس است، اما تعداد كمي از آنها در مقياس بزرگ نشان داده شده است. بنابراين براي تقويت شواهد، مطالعات بيشتر طراحي شده در مقياس بزرگ مورد نياز است.