تعيين سهم مؤلفه هاي اصلي سلامت جسماني و رواني دانشجويان پسر دانشگاه شهركرد

زمينه و هدف: سلامت دانشجويان از مهم ترين اهداف هر جامعه اي است زيرا سلامتي آنان زمينه ساز ارتقاي سطح علمي و پيشرفت جامعه خواهد بود. دراين راستا تحقيق حاضر با هدف تعيين سهم مؤلفه هاي اصلي سلامت دانشجويان پسر انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر ازنوع توصيفي- تحليلي بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان پسردانشگاه شهركرد بودند كه درس ورزش 1 و 2 را در نيمسال دوم سال تحصيلي 96-1395 انتخاب كرده بودند. از بين دانشجويان هركلاس 5 دانشجو به شكل تصادفي ساده و در مجموع ۱۰۶ دانشجو به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده هاي مربوط به سلامت عمومي از طريق پرسشنامه هيلر و گلدبرگ كه از چهار خرده مقياس نشانه هاي جسماني، اضطراب، اختلال در كاركرد اجتماعي و افسردگي تشكيل شده بود، جمع آوري شدند. عوامل جسماني مرتبط با سلامتي شامل: قد، وزن، توده بدون چربي، ميزان آب بدن، توده چربي بدن، درصد چربي بدن، شاخص توده بدن، نسبت دوركمر به دورلگن، فشارخون و حداكثر ضربان قلب با ابزار استاندارد اندازه گيري شدند. شاخص هاي آمادگي جسماني مرتبط با سلامتي شامل انعطاف پذيري، قدرت و استقامت عضلاني از طريق آزمون‫هاي استاندارد اندازه گيري شدند. داده ها از طريق تحليل عاملي اكتشافي با استفاده از روش استخراج مؤلفه هاي اصلي و چرخش واريماكس در سطح 0.05 با نرم افزارspss تحليل گرديدند. يافته ها: مولفه هاي توده بدون چربي بدن، ميزان آب بدن، قد، وزن و قدرت عضلات جلو ران عوامل اصلي سلامت دانشجويان پسر بودند. در مجموع شاخص هاي بدني با 32.76 درصد، شاخص هاي آمادگي جسماني با 10.85 درصد و شاخص هاي سلامت عمومي با 10.38 درصد بيشترين سهم را در سلامت دانشجويان پسر داشتند. نتيجه گيري: نتايج نشان دادند متغيرهاي مورد بررسي سلامت دانشجويان به شدت با هم مرتبط هستند، به طوري كه تمام عوامل مورد بررسي به 8 عامل كاهش يافته و در نهايت 78 درصد از عوامل سلامت دانشجويان پسر را تعيين نمودند.