مقايسه اثربخشي آموزش گروهي رويكرد مثبت‌نگر و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، بر بهزيستي روانشناختي و تاب آوري افراد مبتلا به HIV

زمينه و اهداف: ايدز يكي از بزرگترين بيماري عفوني كشنده و مزمن در جهان است. پژوهش حاضر با هدف بررسي مقايسه اثربخشي آموزش گروهي رويكرد مثبت نگر و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، بر بهزيستي روانشناختي وتاب آوري افراد مبتلا به HIV انجام گرفت. روش بررسي:  پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي بود. به اين منظور 45 نفر از افراد مبتلا به HIV به صورت تصادفي انتخاب و در سه گروه 15 نفري (آموزش گروهي مثبت‌ نگر، درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، و كنترل) قرار گرفتند. پرسشنامه هاي بهزيستي روانشناختي ريف و تاب‌آوري براي هر سه گروه اجرا شد (پيش آزمون). شركت‌كنندگان گروه هاي آزمايش در ۸ جلسه 90 دقيقه‌اي به صورت گروهي تحت آموزش قرار گرفتند. پس از دو هفته از اجراي آموزش، پس‌آزمون اجرا شد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش گروهي مثبت‌ نگر و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در ارتقاي بهزيستي روانشناختي و تاب‌آوري مؤثر است. بر اساس يافته‌ها، بين اثربخشي آموزش گروهي مثبت‌ نگر و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر بهزيستي روانشناختي و تاب‌آوري بيماران مبتلا به HIV تفاوت معناداري وجود نداشت. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه هر دو رويكرد (آموزش رويكرد مثبت نگر و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد) اثرات سودمندي بر زندگي افراد مبتلا به HIV دارند.