مقايسه اثربخشي روان‌درماني روان‌پويشي فشرده و كوتاه مدت و روان‌درماني شناختي-رفتاري بر خودشفقت‌ورزي بيماران سرطاني

زمينه و اهداف: بيماري سرطان بر جنبه‌هاي مختلف زندگي افراد از جمله ابعاد سلامت روان اثرگذار است. پژوهش حاضر با هدف بررسي و مقايسه اثربخشي روان‌درماني پويشي فشرده و كوتاه مدت و شناختي-رفتاري بر خودشفقت‌ورزي بيماران سرطاني انجام گرفت. روش بررسي: روش پژوهش آزمايشي و با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. از بين زنان داراي بيماري سرطان در شهر گرگان در سال 1400، 30 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفي در سه گروه (دو گروه آزمايشي يك كنترل) گمارده شدند. از پرسشنامه خودشفقت‌ورزي نف در پيش‌آزمون و پس‌آزمون براي جمع‌آوري اطلاعات استفاده شد و مداخله گروه درماني پويشي فشرده و كوتاه مدت و درمان شناختي- رفتاري به صورت 11 جلسه 90 دقيقه‌اي در طي 2 ماه اجرا شد و گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفت. تحليل داده‌ها با روش تحليل كواريانس انجام شد. يافته‌ها: يافته ها: با توجه به تتايج به دست آمده درمان پويشي فشرده و كوتاه مدت و درمان شناختي- رفتاري بر خودشفقت‌ورزي بيماران سرطاني اثر معنادار (0.01 p) دارد. همچنين در اثربخشي بيماران سرطاني بين دو درمان پويشي فشرده و كوتاه مدت و درمان شناختي-رفتاري تفاوت معناداري يافت نشد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش درمان پويشي فشرده و كوتاه مدت و درمان شناختي رفتاري به طور معني‌داري باعث افزايش خودشفقت ورزي بيماران سرطاني مي‌شود. اما تفاوت معني‌داري بين اثربخشي اين دو درمان وجود ندارد.