الگوي ساختاري رابطه بين وضعيت اقتصادي اجتماعي و سبك‌‌هاي تصميم‌‌گيري با ميانجيگري تنظيم شناختي هيجان

زمينه و اهداف: سبك‌‌هاي تصميم‌گيري در دوره نوجواني از اهميت خاصي برخوردار است و مي‌‌تواند تحت تأثير تنظيم شناختي هيجان و وضعيت اقتصادي اجتماعي قرار داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين وضعيت اقتصادي اجتماعي و سبك‌‌هاي تصميم‌‌گيري انجام شد. روش بررسي: مطالعه حاضر، توصيفي-همبستگي از نوع مدل‌‌سازي معادلات ساختاري بود. تعداد 723 نفر دانش‌آموز دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصيلي 1400-1399 با نمونه‌گيري خوشه‌‌اي تصادفي انتخاب شدند و به پرسشنامه‌‌ها سبك‌‌هاي تصميم‌‌گيري (اسكات و بروس، 1995)، وضعيت اقتصادي اجتماعي و شناختي هيجان (گارنفسكي و كرايج، 2007) به صورت آنلاين پاسخ دادند. از روش مدل‌‌سازي معادلات ساختاري با نرم افزار AMOS و روش آماري همبستگي پيرسون با نرم‌افزار SPSS براي تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: تنظيم سازگارانه هيجان با سبك تصميم‌‌گيري عقلاني داراي همبستگي مثبت و با سبك‌‌هاي تصميم‌‌گيري شهودي، وابستگي، اجتنابي و آني داراي همبستگي منفي بود (0.01 p). سبك تصميم‌‌گيري وابستگي، اجتنابي و آني با وضعيت اقتصادي داراي همبستگي منفي بود (0.01 p). همچنين تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين وضعيت اقتصادي اجتماعي و سبك‌‌هاي تصميم‌‌گيري داراي نقش ميانجي بود (0.01 p). اثر غيرمستقيم وضعيت اقتصادي اجتماعي بر سبك آني (0.05-=β)، سبك اجتنابي (0.04-=β)، سبك وابستگي(0.03-=β) و سبك عقلاني (0.02-=β) معنادار بود (0.001 p). شاخص‌‌هاي برازش نيز گوياي برازش مناسب مدل بودند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه، براي كمك به نوجوانان در تصميم‌‌گيري مي‌‌توان برنامه‌‌هايي را براي تقويت تنظيم شناختي هيجان و اصلاح ذهنيت آنها در مورد جايگاه اقتصادي اجتماعي خود طراحي نمود.