تبين مدل NBS در برنامه‌ريزي شهري براي تاب‌آور نمودن مناطق شهري

شهرها با چالش‌هاي زيست‌محيطي، اجتماعي و اقتصادي فزاينده‌اي مواجه بوده كه در كنار هم تاب‌آوري شهري را تهديد مي‌كنند. مناطق شهري و ساكناني كه در آنجا زندگي و كار مي‌كنند، همواره در معرض استرس‌هاي مزمن، حاد و شوك‌ها، بوده كه با تأثيرات محيط طبيعي از جمله تغيير اقليم، زلزله، سيل و... تقويت مي‌شوند و از آن جايي كه جمعيت جهان در حال افزايش است و از 7.7 ميليارد در سال 2020 به 9.7 ميليارد در سال 2050 تخمين زده مي‌شود، مشكلات و چالش‌هاي بي‌شمار ديگري نيز از جمله شيوع اپيدمي‌هاي فرگير را پيش رو خواهد داشت. در اين بين برنامه‌ريزي شهري در پي آن است كه با تغيير رويكرد به تاب‌آوري شهري كمك نمايد. لذا تاب‌آوري شهري مفهومي است كه با برنامه‌ريزي شهري تقويت مي‌شود. يكي از اين راه حل‌هاي افزايش تاب‌آوري مجموعه اقداماتي با عنوان راه‌حل‌هاي مبتني بر طبيعت NBS ست اين راه حل‌ها برگرفته از يك رويكرد سيستمي براي تقويت نگهداري، بهبود و احياي تنوع زيستي و اكوسيستم‌ها در مناطق شهري، گسترش منابع زيرساخت سبز و سازگاري اقليم مبتني بر اكوسيستم است.