اثربخشي معنادرماني به روش آنلاين در خودپنداره و پريشاني روانشناختي زنان مراجعه‌كننده به فرهنگ‌سراي خاوران

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي معنادرماني به روش آنلاين در خودپنداره و پريشاني روانشناختي زنان مراجعه‌كننده به فرهنگ‌سراي خاوران بود. پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه زنان مراجعه‌كننده به فرهنگ‌سراي خاوران در سال 1399 بود. نمونه پژوهش شامل 30 خانم بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در گروه‌هاي آزمايشي و گواه گمارده شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از سياهه‌ خودپنداره (BSCI) بك و همكاران (1990) و مقياس پريشاني روانشناختي (KPDS) كسلر و همكاران (2002) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس چندمتغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون تفاوت معناداري (0/05 P) بين پس آزمون گروه آزمايش و گواه در خودپنداره و پريشاني روانشناختي وجود دارد. بنابراين مي‌توان گفت روش‌ معنادرماني يكي از روش‌هاي مؤثر در ارتقاي خودپنداره و كاهش پريشاني روانشناختي زنان مراجعه‌كننده به فرهنگ‌سراي خاوران است.