اثربخشي آموزش راهبردهاي خودتنظيمي بر مولفه هاي ادراك شايستگي و تعلل‌ورزي تحصيلي دانش آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي راهبردهاي خودتنظيمي بر مؤلفه هاي ادراك شايستگي و تعلل‌ورزي تحصيلي دانش آموزان دختر صورت گرفت.  اين پژوهش  نيمه آزمايشي بار طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه دو تبريز در سال تحصيلي 1400-1399 بود كه با استفاده از نمره برش ادراك شايستگي و  تعلل ورزي، بطور هدفمند، 30 نفر انتخاب و به تصادف در گروه آزمايش و گواه (15 نفر در هر گروه) جايگزين شدند. گروه آزمايش در 8 هفته متوالي در جلسات آموزشي 90 دقيقه اي، راهبردهاي خودتنظيمي را دريافت كرد، اما گروه گواه هيچ گونه آموزشي دريافت ننمود. هر دو گروه، در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون با استفاده از مقياس ادراك شايستگي هارتر (1982، PCS) و  تعلل­ورزي سواري (1390، APS) مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج حاصل از تحليل كوواريانس چندمتغيره نشان داد كه ارائه آموزش راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي، باعث افزايش معني دار ادراك شايستگي و كاهش تعلل‌ورزي تحصيلي در دانش آموزان مي شود.  42/35= p 0/05 ،F)درنتيجه، از راهبردهاي خودتنظيمي مي­توان بعنوان روشي كارآمد براي افزايش ابعاد ادراك شايستگي و كاهش تعلل‌ورزي تحصيلي دانش آموزان دختر استفاده نمود.