اثربخشي درمان هنرهاي بيانگر بر زخم دلبستگي زوجين داراي تروماي خيانت

هدف از پژوهش حاضر اثربخشي درمان هنرهاي بيانگر بر زخم دلبستگي زوجين داراي تروماي خيانت بود. پژوهش حاضر كاربردي و از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه زوجين مراجعه‌كننده به مركز مشاوره همتا در سال 1399-1400 بود. نمونه پژوهش شامل 16 زوج (32 نفر) بوده كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در گروه‌هاي آزمايشي و گواه گمارده شدند. همه آن‌ها پرسشنامه‌ محقق‌ساخته زخم دلبستگي زوجين را در دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون تكميل كردند و گروه‌ آزمايش مداخله درمان هنرهاي بيانگر را دريافت كرد. پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد با كنترل اثر پيش‌آزمون بين ميانگين نمرات متغير زخم دلبستگي زوجين در پس‌آزمون گروه آزمايش و گواه تفاوت معني‌داري در سطح 0/05 P وجود دارد. بنابراين مي‌توان گفت روش‌ درمان هنرهاي بيانگر يكي از روش‌هاي مؤثر در كاهش زخم دلبستگي زوجين بود.