بررسي ارتباط اجزاي سه ‌گانۀ نشانه هاي مربوط به مفهوم عشق در اشعارفاروق جويده با تكيه بر نظريه پيرس

نشانه‌شناسي به عنوان يكي از روش‌هاي نقد ادبي به تحليل ساختار دلالتي شعر مي‌پردازد. الگوي سه‌گانۀ پيرس براي نشانه به عنوان يكي از الگوهاي دقيق براي شناخت رابطۀ نشانه‌هاي زباني در بافت متن شعر است كه منجر به كشف داده‌هاي پنهان در سطوح زيرين و ژرف متن مي‌شود. فاروق جويده جزء شاعران رمانتيكي است كه مفهوم عشق در قاموس واژگاني و چارچوب انديشگاني او داراي بار معنايي و دلالت‌هاي ضمني متعدد و متنوعي است و او كوشيده كه با زباني ادبي و غيرمستقيم و از طريق شبكه‌اي از تصاوير شعري و نشانه‌هاي زباني اغراض و مضمون‌هاي شعري خود را بيان كند. لذا پژوهش حاضر مي‌كوشد تا بر اساس شيوۀ توصيفي و تحليلي و با تكيه بر نظريۀ پيرس به نشانه‌شناسي الفاظ دلالت‌كننده بر مفهوم عشق بپردازد و چگونگي ارتباط بخش‌هاي نشانه يعني نمود، تفسير و موضوع را در خلق نشانه‌هاي مربوط به عشق را واكاوي كند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش جويده در قالب رمزگان‌هاي زيبايي‌شناسي، مكاني و زماني و محور افقي و عمودي كلام نشانه‌هاي شعري مربوط به مفهوم عشق را پديد آورده و با بارگذاري معاني و دلالت‌هاي ضمني متعدد براي الفاظ دلالت‌كننده بر مفهوم عشق ظرفيت معنايي واژگان شعرش را بالا برده است و با زباني مجازي و پوشيده مقصود خود را بيان داشته است.