تأثير خاندان مهزيار در انتقال و گسترش علوم و معارف شيعي بر اساس متون روايي شيعه از سده سوم تا هفتم هجري

خاندان هاي شيعي، چه در دوره حضور ائمه(ع) و چه پس از آن، نقش مهمي در حفظ و انتقال ميراث شيعي به نسل هاي بعد بر عهده داشته اند. آل مهزيار، از جمله اين خاندان‌ها هستند كه از اواسط سده دوم تا سده چهارم هجري در اهواز مي‌زيستند و اغلب افراد آن، از اصحاب و راويان احاديث امامان(ع) بودند. اين مقاله مي‌كوشد تا به بررسي سهم اين خاندان در انتقال و گسترش علوم شيعي بر پايه‌ روش تحقيق تاريخي بپردازد. استخراج و واكاوي روايات نقل‌شده از خاندان مهزيار در منابع اصلي روايي شيعه از قرن سوم تا هفتم كه 88 درصد آن در متون قرن پنجم و ششم بازتاب يافته، نشان مي‌دهد كه آل مهزيار در عرصه‌هاي: حديث، فقه، كلام، تفسير و تاريخ فعاليت داشته اند و در اين ميان، نقش‌آفريني آنها در عرصه فقه و كلام بيشتر بوده است و 62 درصد از اين احاديث، دربردارنده موضوعات فقهي و 21درصد آن، مربوط به موضوعات كلامي است. علم، وثاقت و جايگاه خاندان مهزيار نزد ائمه(ع)، سبب حفظ روايات آنها و راهيابي آن به منابع متأخر شده است.