شناسايي و تحليل ارتباط ريسك‌‌ها و ذينفعان در پياده سازي دولت الكترونيك

پياده‌‌سازي دولت الكترونيك مستلزم اجراي پروژه‌‌هاي متنوعي است كه از يك سو طيف گسترده‌‌اي از ذينفعان را در بر مي‌‌گيرد و از سوي ديگر به واسطه ماهيت نوآورانه خود با ريسك‌‌ها‌‌ي زيادي مواجه مي‌‌شود. هم‌افزايي حاصل از بررسي همزمان ريسك‌ها و ذينفعان دولت الكترونيك كه در پژوهش‌‌هاي پيشين مغفول مانده، انگيزه انجام پژوهش حاضر بوده است. اين پژوهش از منظر هدف كاربردي است و خروجي آن مي‌تواند سبب مديريت ريسك‌‌هاي مهمتر با توجه به ذينفعان مؤثر گردد. براي اين منظور، اين مقاله ابتدا به شناسايي ذينفعان و ريسك‌‌هاي دولت الكترونيك پرداخته و سپس با بكارگيري روش دلفي ريسك‌‌هاي مترتب بر ذينفعان را مشخص كرده است. داده‌‌هاي حاصل از تلاقي ريسك‌‌ها و ذينفعان دولت الكترونيك با دو رويكرد تحليل شده‌‌اند. نتايج نشان مي‌‌دهد در حوزه ذينفعان، سازمان‌‌هاي مجري مؤثرترين ذينفع بر روند پياده‌‌سازي دولت الكترونيك مي‌‌باشند و در رده بعد، دولت و سياستگذاران و تأمين‌‌كنندگان زيرساخت قرار دارند. در حوزه ريسك، بيشترين درصد ريسك‌‌هاي ذينفعان با 34% متعلق به ريسك‌‌هاي سازماني و پس از آن با 31% متعلق به ريسك‌‌هاي مالي است. گروه ريسك‌‌هاي همكاري و مشاركت و زيرساخت و امنيت با 29% در رده بعد قرار مي‌‌گيرند.