شناسايي و طبقه بندي پسماندهاي ويژه واحد الفين مجتمع پتروشيمي مارون براساس كنوانسيون بازل

زمينه و هدف : رشد سريع فناوري، دستيابي به فرايندهاي جديد توليد، جايگزيني مواد مصنوعي به جاي الياف طبيعي و سنتز هزاران نوع مواد و تركيبات شيميايي، باعث افزايش حجم زيادي از پسماندهاي صنعتي و در بعضي موارد، باعث توليد پسماندهاي جامد و مايع خطرناك گرديده است. بر اين اساس هدف از اين پژوهش، شناسايي و طبقه بندي پسماندها و مواد شيميايي مصرفي در واحد الفين شركت پتروشيمي مارون بوده است. روش بررسي: در اين پژوهش پس مطالعات كتابخانه اي و بازديدهاي ميداني از واحد الفين، فرايند توليد، نقاط توليد پسماند، نوع و حجم پسماند توليدي شناسايي شد و  طبقه بندي پسماندها براساس روش كنوانسيون بازل انجام گرديد. يافته ها: بررسي ها حاكي از آن بود كه براساس طبقه بندي بازل در واحد الفين 18 پسماند غيرخطرناك و 9 پسماند خطرناك كه همگي در فاز جامد، مايع و نيمه جامد بوده اند، شناسايي گرديدند. بيش ترين پسماند غير خطرناك متعلق به كك ضايعاتي با 60 تن و كمترين آن المنت هاي پارچه اي با 0.144 تن در سال، هم چنين  بيشترين پسماند خطرناك متعلق به روغن سنگين با 144 تن و كمترين آن بنزين با 1 تن در سال بوده است. بحث و نتيجه گيري:  از 900.000/1 تن در سال مواد خام مصرفي جهت توليد محصول در واحد الفين 323.9 تن پسماند خطرناك توليد گرديده است. جهت ساماندهي وضعيت توليد پسماندهاي خطرناك و غيرخطرناك صنعتي و به منظور دستيابي به شرايط بهينه پيشنهاد مي گردد كه عملكرد واحد الفين طبق شرايط طراحي شده كنترل گردد و جايگزيني كاتاليست ها و جاذب ها در واحد با انواع مرغوبتر با طول عمر مفيد طولاني تر جهت كاهش توليد پسماندهاي خطرناك صورت گيرد.