تعيين روابط علي بين محرك‌هاي ايجاد و بكارگيري همزيستي صنعتي در شهرك هاي صنعتي با استفاده از روش ديمتل فازي

زمينه و هدف: با توجه به اينكه شبكه هاي همزيستي صنعتي هم مي توانند به محيط زيست كشور كمك نمايند و هم مي توانند به توسعه پايدار از طريق توجه به مسائل اقتصادي و اجتماعي كمك كنند، بر همين اساس هدف اين تحقيق، تعيين روابط علي بين محرك هاي ايجاد و [1]بكارگيري همزيستي صنعتي در شهرك هاي صنعتي شهيد سليمي و شهيد رجايي تبريز بوده است.روش بررسي: روش تحقيق بر اساس هدف، كاربردي و بر اساس روش انجام كار، توصيفي بوده است.  نمونه آماري تحقيق شامل 256 شركت فعال در شهرك هاي شهيد سليمي و شهيد رجايي تبريز بوده است. براي گرداوري داده ها از دو پرسشنامه استفاده شده است. پرسشنامه اول به منظور شناسايي محرك هاي ايجاد و بكارگيري همزيستي صنعتي بوده و پرسشنامه دوم در جهت تعيين روابط علي بين محرك ها تدوين شده است. پرسشنامه هاي تحقيق در اختيار مديران شركت هاي نمونه آماري تحقيق قرار گرفته است. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آزمون t تك نمونه اي و روش ديمتل فازي استفاده شده است.يافته ها: يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه  پشتيباني مديريت عالي و تسهيم اطلاعات در ميان مشاركت كنندگان تأثير گذارترين عوامل و پشتيباني نهادي و آگاهي از مفاهيم به عنوان عوامل تأثيرپذيرترين محرك هاي ايجاد و بكارگيري همزيستي صنعتي در شهرك هاي صنعتي تلقي مي شوند.بحث و نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي تحقيق مي توان نتيجه گرفت كه براي ايجاد همزيستي صنعتي در شهرك هاي صنعتي كشور، اولين اقدامات بايستي در جهت افزايش  پشتيباني مديريت عالي و تسهيم اطلاعات در ميان مشاركت كنندگان صنعتي باشد.