بررسي اثرات عناصر فرهنگي در توسعه گردشگري شهرستان دزپارت

توسعه گردشگري در هر منطقه‌اي، نيازمند توجه به برخي شاخص‌ها و ارتقاء آنها است. از مهمترين عناصر مرتبط با گردشگري، عناصر فرهنگي است. هدف اين تحقيق بررسي تأثير عناصر فرهنگي در توسعه گردشگري شهرستان دزپارت است. روش تحقيق بر مبناي هدف، توصيفي-تبييني و بر اساس نحوه گردآوري داده‌ها، كمي بوده است. ابزار گردآوري داده‌ها پرسش نامه بوده كه روايي آن از طريق جامعه نخبگان تأييد و پايايي آن نيز با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ 0/79 تأييد شد. جامعه آماري تحقيق را كارشناسان ادارات شهرستان دزپارت تشكيل داده‌اند. آمار دقيقي در زمينه تعداد كارشناسان در دسترس نبوده است. در اين تحقيق 50 كارشناس مورد پرسشگري قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد كه عناصر توسعه گردشگري به‌جز دو متغير جاذبه‌هاي تاريخي-فرهنگي با ميانگين 3/66 و امنيت با ميانگين 3/68، وضعيت مطلوبي در منطقه ندارند. همبستگي پيرسون از وجود رابطه بين عناصر فرهنگي و توسعه گردشگري اشاره دارد كه با تحليل رگرسيون، بيشترين تأثيرگذاري در توسعه گردشگري منطقه مربوط به شاخص جاذبه‌هاي تاريخي-فرهنگي با ضريب 0/163 و سپس آموزش و سواد با ضريب 0/132 است. نتيجه آن‌كه عناصر فرهنگي منطقه، قابليت توسعه گردشگري و رفع چالش‌هاي موجود را دارند. براي توسعه گردشگري، چهار راهبرد فرهنگي شامل مشاركت و سازمان‌هاي مردمي، مديريت و برنامه‌ريزي خدمات، آموزش و نيروي متخصص و توانمند سازي زنان پيشنهاد مي‌شود.