اثر تمرينات در آب و تراباند بر طيف فركانس نيروهاي عكس‌العمل زمين در افراد داراي پاي پرونيت طي راه‌رفتن: يك مطالعه كارآزمايي باليني

پيش‌زمينه و هدف: ارتباط بين محتواي فركانس نيروهاي عكس‌العمل زمين در افراد داراي پرونيت پا هنگام راه‌رفتن يكي از زمينه‌هاي موردعلاقه پژوهشگران است. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسي پروتكل تمريني در آب و تراباند بر طيف فركانس نيروهاي عكس‌العمل زمين در افراد داراي پاي پرونيت طي راه‌رفتن بود. مواد و روش كار: پژوهش حاضر از نوع مطالعه كارآزمايي باليني بود كه به‌صورت نيمه تجربي و آزمايشگاهي اجرا شد. نمونه آماري پژوهش حاضر شامل 45 دانشجوي دانشگاه محقق اردبيلي كه داراي پاي پرونيت بودند، به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و به‌طور مساوي و تصادفي در سه گروه تراباند، تمرين در آب و كنترل جاي گرفتند. براي مقايسه بين گروه‌ها از آزمون آناليز واريانس چند متغيره استفاده شد. و سطح معني‌داري(P 0.05) در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مؤلفه‌ي فركانس با توان 99.5درصد در راستاي داخلي-خارجي طي پس‌آزمون در مقايسه با پيش‌آزمون افزايش معناداري براي عامل گروه نشان داد (0.001=P). نتايج آزمون تعقيبي نشان داد كه فركانس با توان 99.5درصد در راستاي داخلي-خارجي طي پس‌آزمون در مقايسه با پيش‌آزمون افزايش معناداري به ترتيب براي گروه‌هاي تمرين در آب، و تراباند برابر با (0.004=P؛ 0.001=P) بود. بر اساس آزمون تي زوجي، اثر تعاملي زمان-گروه بر فركانس با توان 5/ درصد 99 نيروي عكس‌العمل زمين در راستاي قدامي-خلفي به اندازه‌ي 22.19 درصد كاهش داشت (0.049=P). همچنين در راستاي عمودي اثر عامل زمان بر فركانس ميانه طي پس‌آزمون در مقايسه با پيش‌آزمون معنادار بود (0.044=P). بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست‌آمده از پژوهش فوق مي‌توان چنين گفت كه تمرين در آب و تراباند احتمالاً بتواند براي بهبود تعادل و كاهش نوسانات راه‌رفتن در افراد داراي پاي پرونيت مفيد باشد.