مقايسه تأثير پيشگيرانه تزريق وريدي سولفات منيزيم و پاراستامول و تركيب آن‌ها بر شدت درد بعد از عمل ويتركتومي عميق

پيش‌زمينه و هدف: با توجه به شيوع بالا و اهميت عوارض درد بعد از عمل و عارضه‌هاي داروهاي مخدر كه به‌طور مرسوم به كار مي‌روند بر آن شديم تا به مقايسه تأثير پيشگيرانه تزريق وريدي سولفات منيزيم و پاراستامول و تركيب آن‌ها برشدت درد بعد از عمل ويتركتومي عميق بپردازيم. مواد و روش‌ها: در اين كارآزمايي باليني 140 بيمار كانديد ويتركتومي عميق در چهار گروه 35 نفره توزيع شدند. در گروه اول، 20 دقيقه قبل از اتمام عمل mg/kg5/7 سولفات منيزيم تزريق شد. در گروه دوم 15 mg/kg پاراستامول، در گروه سوم 10 mg/kg پاراستامول بعلاوه 5mg/kg سولفات منيزيم ظرف مدت ده دقيقه، و در گروه چهارم با حجم مشابه، نرمال سالين تزريق شد. بيماران ازنظر پارامترهاي هموديناميك، شدت درد، ميزان مسكن مصرفي، دفعات دريافت مسكن و بروز عوارض بعد عمل، بررسي و مقايسه شدند. يافته‌ها: ميانگين شدت درد بعد عمل در چهار گروه سولفات منيزيم، پاراستامول، سولفات منيزيم-پاراستامول و شاهد به ترتيب 0.9 ± 1.32، 0.34 ± 1.42، 0.38 ± 1.05 و 0.95 ± 1.72 بوده و تفاوت بين گروه‌ها معني‌دار بود (0.003=P). تعداد دفعات دريافت پتيدين در گروه پاراستامول-سولفات منيزيم به‌طور معني‌داري كمتر از ديگر گروه‌ها بود. (018/0=P). فاصله زماني بين ورود به ريكاوري تا زمان دريافت مسكن در گروه سولفات منيزيم-پاراستامول، به‌طور معني‌دار بيشتر از گروه‌هاي ديگر بود (0.001 P). بحث و نتيجه‌گيري: استفاده از تركيب سولفات منيزيم- پاراستامول منجر به كاهش شدت درد بعد عمل، طولاني‌تر شدن زمان درخواست مسكن و كاهش مصرف مسكن در طي 24 ساعت بعد عمل مي‌گردد، بدون آنكه تأثير سوء و زيان باري بر پارامترهاي هموديناميك بيمار داشته باشد.