مقايسه اثرات تغييرات هيستوپاتولوژيك ايجاد شده توسط ژنوتيپ‌هايVII.2 و VII.1.1 ويروس‎ نيوكاسل در جوجه‌هاي SPFو تجاري تخم‌گذار

با وجود واكسيناسيون گسترده عليه ويروس بيماري نيوكاسل (NDV) ، اين ويروس همچنان در مزارع طيور در گردش است. مطالعه‌ي حاضر با هدف ارزيابي تفاوت تغييرات هيستوپاتولوژيكي و وضعيت آنتي‌بادي محافظتي در جوجه‌هاي آزمايشي آلوده شده با ژنوتيپ‎هاي VII.2 و VII.1.1 ويروس نيوكاسل فوق حاد انجام شد. در اين مطالعه جوجه‌هاي تجاري تخم‌گذار و SPF (Specific Pathogen-Free)  توسط ژنوتيپ‎هاي VII.1.1 و VII.2 ويروس نيوكاسل از طريق چشمي–بيني تلقيح گرديد. سواب ناي و كلواك از تمامي جوجه‌ها در روز چهارم بعد از چالش اخذ و سپس تمامي جوجه‌ها براي نمونه‌گيري بافتي كشته شدند. نمونه‌هاي بافت ناي، پيش‌معده، قلب، كليه، ريه، طحال، مغز، روده و كبد براي بررسي و درجه‌بندي هيستوپاتولوژي انتخاب گرديد. همه‌ي جوجه‌هاي SPF در48 ساعت اول آزمايش تلف شدند. نتايج آزمايش HI در روز قبل از چالش، سطح آنتي‌بادي در گروه جوجه‌هاي تجاري را 46/6 و در گروه جوجه‌هاي SPF را، صفر نشان داد. در نتايج حاصل از هيستوپاتولوژي، آسيب شديدي در بافت پيش‌معده و قلب مشاهده نشد. در بافت ناي دو گروه جوجه SPF آلوده شده با دو ژنوتيپ، خونريزي مشاهده گرديد. بيشترين جراحات در بافت ريه و كليه مشاهده شد كه در گروه جوجه‎هاي SPF شديدتر بوده و همچنين جراحات حاصل از ويروس VII.2 شديدتر از سويه VII.1.1 بود. در مجموع با توجه به تيتر آنتي‌بادي محافظ و جراحات هيستوپاتولوژي كمتر در گروه جوجه‌هاي تجاري، مي‌توان نتيجه گرفت كه آنتي‌بادي موجود در گله‌هاي تجاري تا حد بالايي از تكثير ويروس جلوگيري مي‌نمايد.