تحليلي بر شبكه هاي بوم‌شناختي سرزمين در سطح شهر ايذه با استفاده از الگوريتم رقابت استعماري

بوم‌شناسي سيماي سرزمين، ساختار منطقه شهري را مجموعه‌اي از شبكه بوم سيستم‌ها مي‌پندارد و رابطه متقابل شهر و فرآيندهاي طبيعي و بستر به وجود آورنده محيط زيستي آن را مورد ارزيابي و طرح‌ريزي قرار مي‌دهد چنين رويكردي در گرو ايجاد نگرش سيستمي به ساختار بوم‌شناختي منطقه‌هاي شهري است. در اين پژوهش به ارزيابي شبكه‌هاي بوم‌شناختي سيماي سرزمين در سطح شهر ايذه پرداخته مي‌شود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف توسعه اي ـ كاربردي و از لحاظ روش شناسي توصيفي ـ تحليلي مبتني بر مطالعات كتابخانه اي و بررسي هاي ميداني است. براي دستيابي به اهداف تحقيق، 5 شاخص با 17 زير شاخص استخراج شد. براي ارزيابي شبكه‌هاي بوم‌شناختي سيماي سرزمين در سطح شهر ايذه از طريق الگوريتم رقابت استعماري (درخت پوشاي مينيمم MST) در محيط نرم‌افزار Matlab 2016 استفاده گرديده است و براي فضايي سازي شاخص هاي موردمطالعه در سطح شهر ايذه از روش (Tracking Analyst Tools) در فرآيند تحليل شبكه (Network Analyst Tools) در محيط نرم‌افزار ArcGIS استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد: بيشترين قسمت سيماي سرزمين منطقه مورد مطالعاتي را لكه‌هاي ساخته‌شده و كمترين مساحت را لكه‌هاي آبي تشكيل مي‌دهند در پهنه ساخت‌وساز در سال 1365 از 100 درصد پهنه موجود در سطح شهر ايذه 42/44 درصد، در سال 1385 اين عدد به 49/27 درصد و در سال 1397 به 59/02 درصد رسيده است در پهنه سبز در سال 1365 18/54 درصد، در سال 1385 اين عدد به 14/63 درصد و در سال 1397 به 13/66 درصد رسيده است و در پهنه فضاهاي باز و آبي در سال 1365 به ترتيب 37/56 درصد و 1/45 درصد در سال 1385 اين عدد به ترتيب  35/12 درصد و 0/98 و در سال 1397 به ترتيب 26/34 درصد و 0/98 رسيده است.