ارتباط بين سطح فعاليت بدني و آمادگي جسماني با سطوح آنزيم‌هاي كبدي درمبتلايان به ويروس كوويد-۱۹

مقدمه: فعاليت بدني يكي از مداخله‌هاي شيوه زندگي است كه براي كاهش آسيب‌هاي كبدي و بهبود سلامتي توصيه شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسي ارتباط فعاليت بدني و آمادگي جسماني با آنزيم‌هاي كبدي در در افراد مبتلا به ويروس كوويد-۱۹ است. مواد و روش‌ها: چهارصد بيمار مرد و زن مبتلا به ويروس كوويد-19 به نسبت مساوي (سن 14/6±57/6 سال، نمايه توده بدني 4/7±28/1 كيلوگرم بر مترمربع) كه در بيمارستان مسيح دانشوري تهران بستري بودند در پژوهش حاضر شركت نمودند. سطح فعاليت بدني شركت‌كنندگان بعد از تكميل فرم رضايت و جلسه‌ي آشنايي با روند كار، توسط دو پرسش‌نامه بك و استنفورد مورد ارزيابي قرار گرفت. پرسش‌نامه خودارزيابي آمادگي جسماني، به‌منظور تعيين سطح آمادگي جسماني، توسط شركت‌كنندگان تكميل گرديد. نمونه‌هاي خون افراد؛ براي اندازه‌گيري آنزيم‌هاي آسپارتات آمينوترانسفراز، آلانين آمينوترانسفراز، آلكالين فسفاتاز و لاكتات دهيدروژناز، جمع‌آوري گرديد. يافته‌‌ها: تجزيه ‌و تحليل آماري داده‌ها همبستگي معناداري بين فعاليت بدني با سطوح آنزيم‌هاي آلانين آمينوترانسفراز (0/001=P) و آسپارتات آمينوترانسفراز (0/035=P) را نشان داد و بين سطوح آنزيمي، بسته به سطوح مختلف فعاليت بدني، تفاوت وجود داشت. هم‌چنين نتايج نشان دادند رابطه‌ي معناداري بين سطوح آلانين (0/068=P) و آسپارتات آمينوترانسفراز با آمادگي جسماني وجود ندارد (0/375=P). بين فعاليت بدني و آمادگي جسماني با مقاديرآلكالين فسفاتاز (0/271=P) و لاكتات دهيدروژناز (0/311=P) نيز ارتباط معني‌داري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج تحقيق حاضر مي‌توان نتيجه‌گيري نمود كه داشتن فعاليت بدني منظم در دوران قبل از كرونا با سطوح بالايي آنزيم‌هاي آلانين آمينوترانسفراز و آسپارتات آمينوترانسفراز كبدي ارتباط دارد.