شيوع رتينوپاتي در بيماران مبتلا به ديابت قندي نوع 2 تازه تشخيص داده شده در مركز ديابت بيمارستان 5 آذر گرگان

مقدمه: رتينوپاتي ديابتي يكي از مهم‌ترين عوارض ديابت نوع 1 و 2 و از عوامل اصلي ايجاد نابينايي در افراد 20 تا 74 ساله مي‌باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع رتينوپاتي در مبتلايان به ديابت قندي نوع 2 تازه تشخيص داده شده، در مركز ديابت بيمارستان 5 آذر گرگان انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي ـ تحليلي و مقطعي، 260 بيمار مبتلا به  ديابت نوع 2 مراجعه‌كننده به مركز ديابت بيمارستان 5 آذر وارد مطالعه شدند. اطلاعات جمعيت‌شناختي، سطح قند خون ناشتا و هموگلوبين گليكوزيله از پرونده بيماران استخراج گرديد. نتايج معاينات چشمي بيماران؛ از جمله بررسي ته چشم، حس قرنيه و فشار چشم نيز ثبت و  جمع‌آوري گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار 16 SPSS و آزمون‌هاي تي مستقل، مربع كاي و تحليل واريانس، با در نظر گرفتن سطح معني كمتر از 0/05، صورت گرفت. يافته‌ها: شيوع رتينوپاتي ديابتي 34/23 % (89 نفر) بود كه تعداد 81 نفر (68/5 %) رتينوپاتي غير پروليفراتيو داشتند. سن (0/044=P)، سطح سرمي هموگلوبين گليكوزيله (0/014=P) و سطح سرمي قند خون ناشتا (0/032=P) با رتينوپاتي ديابتي رابطه آماري معني‌دار داشتند. افزايش فشار چشم در بيماران داراي رتينوپاتي ديابتي؛ به طور معني‌داري بالاتر از افراد ديابتي بدون رتينوپاتي بود (0/001=P). نتيجه‌گيري: با توجه به شيوع بالاي رتينوپاتي در بين بيماران مبتلا به ديابت نوع 2، بررسي و پيگيري اين بيماران مي‌تواند عاملي موثر در كاهش آسيب چشمي ناشي از ديابت باشد.