بررسي يك دوره تمرين منتخب تعادلي بر عملكرد فيزيولوژيكي، حركتي و تعادلي بيماران پاركينسون

سابقه و هدف: بيماري پاركينسون يكي از شايع‌ترين اختلالات تحليل برنده سيستم عصبي مركزي است كه باعث كندي حركت، لرزش، بي ثباتي وضعيتي، كاهش تعادل و اختلال سيستم اعصاب خودكار مي‌شود. هدف اين پژوهش بررسي يك دوره تمرين منتخب تعادلي بر عملكرد فيزيولوژيكي، حركتي و تعادلي بيماران پاركينسون بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مداخله‌اي، 30 بيمار زن مبتلا به پاركينسون در مرحله 3-1 بيماري براساس مقياس (H Y)، مراجعه‌كننده به بيمارستان علي ابن‌ابيطالب زاهدان، به صورت هدفمند و داوطلبانه انتخاب و در دو گروه 15 نفره تجربي و كنترل قرار گرفتند. گروه تجربي علاوه بر درمان دارويي، به مدت 8 هفته، هفته‌اي 3 جلسه 60 دقيقه اي به فعاليت پرداختند. بيماران گروه كنترل فقط پيگيري شدند. مطالعه از نوع مداخله‌‌ي قبل و بعد بود. ارزيابي با استفاده از شاخص‌هاي تعادلي  Berg(Berg balance scale)، دينامومتر ديجيتال پا وكمر و تست بلند شدن و رفتن زمان دار(Timed up and go يا TUG) در ابتداو انتهاي دوره به عمل آمد. به منظور بررسي طبيعي بودن توزيع داده‌ها از آزمون كولموگروف- اسميرنوف، جهت بررسي همگني واريانس دو گروه از آزمون لون و براي اختلافات بين ميانگين‌ها از آزمونt وابسته استفاده شد و با نرم‌افزار 22SPSS آناليز شد. يافته‌ها: ميانگين نمره Berg بيماران پس از مداخله 10/28±48/69 به‌طور معني‌داري افزايش يافت (0/05 P). ميانگين قدرت عضلات پا پس از مداخله 0/092±0/456 افزايش يافت(0/05 P). هم‌چنين ميانگين TUG پس از مداخله 3/63±18/14 به‌طور معني‌داري كاهش يافت(0/05 P). استنتاج: به نظر مي‌رسد انجام تمرينات تعادلي منجر به افزايش تعادل و قدرت عضلات پا وكاهش زمان برخاستن و راه  رفتن در بيماران پاركينسوني مي‌گردد. شماره ثبت كارآزمايي باليني : 1N20171030037099IRCT