شيوع و شدت بيماري كوويد-١٩ و فرصت‌هاي شغلي از دست رفته در بين كاركنان بهداشتي و درماني استان مازندران از بهمن ١٣٩٨ تا خرداد ١٣٩٩

سابقه و هدف: همه‌گيري‌ كوويد-١٩ با ويروس -CoV-2 (SARS)، منجر به بار بيماري كنترل ‌نشده بر روي كاركنان سيستم سلامت (HCW) در سراسر جهان شد. اين مطالعه با هدف بررسي شيوع و شدت كوويد-١٩ در ميان HCWs بيمارستان‌‌هاي منتخب استان مازندران و بررسي ارتباط كوويد-١٩ با روزهاي كاري از دست رفته HCWs، انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي- تحليلي گذشته‌نگر، ١١٠٥ نفر از HCWs بيمارستان‌هاي رازي و فاطمه‌الزهرا(س)، از بهمن‌ ماه ١٣٩٨ تا خرداد ١٣٩٩ بررسي شدند. به منظور بررسي فراواني و شدت بيماري، تظاهرات باليني و پاراكلينيكي بيماران، توسط كارمند آموزش ديده ثبت شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه ١٨ تفسير شدند و سطح معناداري، 0.05P در نظر گرفته شد. يافته‌ها: مطالعه نشان داد، فراواني كوويد-١٩، 16.19 درصد در ميان HCWs بيمارستان‌‌هاي مورد مطالعه بود. بيماران شامل ١١٣ نفر (63.13 درصد) پرستار، ٤٧ نفر (26.26 درصد) ارائه‌دهنده خدمات و پرسنل اداري و ١٩ نفر (10.61 درصد) پزشك بودند. مدت مرخصي استعلاجي و شدت كوويد-١٩ در HCWs ارتباط معني‌داري داشت (0.006=P). هم‌چنين بين مدت مرخصي استعلاجي در HCWs بيمارستان‌هاي مورد مطالعه و وضعيت شغلي آن‌ها رابطه معني‌داري وجود داشت و اين مدت در پرستاران بيش‌تر بود(0.013=P). بين ميزان پايبندي به تجهيزات حفاظت فردي (PPE) و شدت COVID-19 در HCWs رابطه معناداري وجود داشت (0.001=P). استنتاج: كوويد-۱۹ مي‌‌تواند تأثير قابل ‌توجهي بر كيفيت كار HCWs، به ‌ويژه در ميان پرستاران داشته باشد و آموزش موثر HCWs در مورد دستورالعمل PPE، منجر به محافظت مناسب در برابر اشكال شديد بيماري مي‌گردد.