اپيدميولوژي باليني بيماران بستري شده با تشخيص سل و عفونت همزمان COVID 19 در بيمارستان آموزشي رازي قائم‌شهر طي سال‌هاي 1401-1399

سابقه و هدف: مطالعات محدودي در مورد عفونت همزمان كوويد-19 و سل گزارش شده است. اين مطالعه با هدف توصيف ويژگي‌هاي باليني، راديولوژيكي، آزمايشگاهي و درمان و پيامد بيماران بستري شده با تشخيص سل و عفونت همزمان با كوويد 19 انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه گذشته‌نگر، كليه بيماران مبتلا به سل فعال يا سل قديمي و كوويد-19 بستري در بيمارستان آموزشي رازي از سال 1399 تا 1401 مورد بررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: 9251 بيمار مبتلا به كوويد-19 از بهمن 1399 تا ارديبهشت 1401 در بيمارستان رازي بستري شدند. هشت بيمار مبتلا به سل ريوي و عفونت همزمان با كوويد 19 طي بازه زماني دو ساله در مركز آموزشي درماني رازي قائمشهر بستري شدند. پنج بيمار (62/5 درصد) مرد بودند. ميانگين سني بيماران 22/63 ± 61/13 سال بود. ميانگين زمان شروع علائم تا زمان بستري در اين بيماران 30/56±15/13 روز بود. 50 درصد از اين بيماران به عنوان بيماران سل ريوي فعال (active TB) و نيمي ديگر از بيماران سل قديمي (old TB) داشتند. چهار بيمار در ICU بستري شدند و سه نفر از آنها نياز به ونتيلاتور داشتند. در نهايت 4 بيمار (50 درصد) فوت شدند. در اين مطالعه، از ميان عواملي كه بر پيامدهاي بيماران تأثير مي‌گذارند، تنها بيماران مبتلا به بيماري زمينه‌اي با مرگ مرتبط بودند. استنتاج: سل خطر مرگ و مير بالاتري را در بيماران كوويد-19، به ويژه مبتلايان به ديگر بيماري‌هاي زمينه‌اي مزمن ايجاد مي‌كند.