تأثير سلنيوم و روي بر صفات فيزيولوژيك و عملكرد ژنوتيپ‎هاي كلزا در تاريخ‎هاي كاشت مطلوب و تأخيري

به‎منظور بررسي تأثير محلول پاشي سلنيوم و روي بر صفات فيزيولوژيك، عملكرد دانه و محتواي روغن ژنوتيپ‎هاي كلزا در تاريخ‎هاي كاشت مختلف، آزمايشي (1395-1394) بصورت فاكتوريل-كرت خرد شده در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با سه تكرار در كرج اجرا شد. تاريخ كاشت در سه سطح شامل 15 مهر، 25 مهر و 5 آبان و محلول‎پاشي در چهار سطح شامل آب خالص (شاهد)، سلنيوم (1/5 درصد)، روي (1/5 درصد) و سلنيوم+روي (1/5 درصد) بصورت فاكتوريل در كرت‎هاي اصلي و پنج ژنوتيپ كلزا شامل SW102، Ahmadi، GKH2624، GK-Gabriella و Okapi در كرت‎هاي فرعي قرار گرفتند. بقاي زمستانه، قطر طوقه، محتواي نسبي آب برگ، محتواي كلروفيل برگ با تأخير در كاشت كاهش يافتند درصورتي‎كه محتواي نسبي آب طوقه، محتواي پرولين و محتواي كربوهيدرات برگ افزايش نشان دادند. عملكرد دانه و محتواي روغن كلزا با كاشت در تاريخ 25 مهر 44 و 6 درصد و در تاريخ كاشت 5 آبان 51 و 14 درصد نسبت به تاريخ كاشت 15 مهر كاهش يافتند. كاربرد سلنيوم+روي بيشترين تأثير را بر كاهش محتواي نسبي آب طوقه و افزايش بقاي زمستانه، قطر طوقه، محتواي نسبي آب برگ و محتواي كلروفيل داشت. عملكرد دانه و محتواي روغن كلزا در تيمار سلنيوم+روي به ترتيب 23 و 6 درصد نسبت به تيمار شاهد افزايش يافتند. يافته‎هاي اين تحقيق پيشنهاد مي‎كند كه ژنوتيپ‎هاي GK-Gabriella (15 مهر) و GKH2624 (25 مهر و 5 آبان) با استفاده از تيمار محلول‎پاشي سلنيوم+روي در دو مرحله روزت و ساقه‎دهي مي‎توانند به‎دليل بهبود در وضعيت رشدي بوته‎ها عملكرد دانه و روغن مطلوبي را توليد كنند.