تعيين حساسيت اراضي به فرسايش بادي با استفاده از داده هاي ميداني در هامون‌ برينگك سيستان

هدف از اين پژوهش پهنه بندي حساسيت اراضي به فرسايش بادي در هامون برينگك سيستان با يك روش مناسب است. تعيين حساسيت اراضي، به اولويت‌بندي برنامه ريزي تثبيت كانون هاي توليد گردوغبار و ماسه كمك شاياني مي‌نمايد. براي اين منظور از شاخصهاي ميزان بادبردگي (فرسايش پذيري )، مقاومت برشي خاك و درصد تاج پوشش گياهي استفاده شد. بدين منظور در منطقه برداشت حدفاصل دو هامون پوزك و صابوري كه يكي از مهمترين كانونهاي توليد ريزگرد وماسه در منطقه سيستان است تعداد 74عدد پيكه مدرج در دو رديف نصب شدند و ميزان بادبردگي در انتهاي بادهاي 120 روزه اندازه‌گيري شد. مقاومت برشي خاك سطحي نيز با استفاده از پره برشي تعيين گرديد. ميزان تراكم تاج پوشش گياهي با استفاده از شاخص NDVI از تصاوير رقومي استخراج شد و روابط رگرسيوني و همبستگي بين شاخصها تعيين گرديد. نتايج نشان داد كه ارتباط بسيار معني‌داري( در سطح 1%) بين مقاومت برشي خاك و ميزان بادبردگي و درصد پوشش گياهي وجود دارد ازاين رو براي پهنه‌بندي حساسيت خاك در منطقه برداشت مي‌توان بجاي اندازه‌گيري ميزان برداشت خاك و يا تعيين آستانه فرسايش در تونل باد از مقاومت برشي در منطقه برداشت استفاده كرد. مقايسه نتايج حاصل از برآورد مدل رگرسيوني با ارقام واقعي بادبردگي در سطح 0/01 درصد معني‌دار بودند. در واقع همبستگي ها نشان دادند كه با اطمينان زيادي نسبت به استفاده از پره برشي براي تعيين فرسايش پذيري خاك هاي خشك اتكا كرد؛ به شرطي كه ميزان سله و سنگ ريزه سطحي ناچيز باشد.