اثر تلفيق كود شيميايي و دامي بر برخي ويژگي‌ هاي زراعي و كيفيت روغن دانه آفتابگردان در سيستم‌ هاي مختلف خاك‌ ورزي

به‌منظور بررسي تأثير سيستم‌هاي مختلف خاك‌ورزي و تلفيق كود شيميايي و دامي بر برخي ويژگي هاي آفتابگردان، آزمايشي به‌صورت كرت‌هاي خردشده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه زابل در سال زراعي 1398-1397 انجام شد. عامل اصلي سطوح خاك‌ورزي (1- گاوآهن برگردان‌دار و ديسك، 2- پنجه‌غازي و ديسك و 3- ديسك) بود و عامل فرعي شامل شاهد (عدم مصرف كود)، كود شيميايي دي‌آمونيوم‌فسفات به ميزان 100 كيلوگرم در هكتار، كود دامي 25 تن در هكتار+ كود شيميايي دي‌آمونيوم‌ فسفات به ميزان 100 كيلوگرم در هكتار، كود دامي 50 تن در هكتار+ كود شيميايي دي‌‌آمونيوم‌ فسفات به ميزان 100 كيلوگرم در هكتار، كود دامي 25 تن در هكتار و كود دامي 50 تن در هكتار بود. نتايج نشان داد بيش‌ترين عملكرد دانه (5072 كيلوگرم بر هكتار) از تيمار كود دامي 50 تن در هكتار در شرايط خاك‌ورزي با ديسك و درصد روغن (44.44 درصد) از تيمار  كود دامي 50 تن در هكتار در شرايط خاك‌ورزي با پنجه‌غازي و ديسك و بيش‌ترين اولئيك‌اسيد (51.61 درصد) از تيمار كود دامي 50 تن در هكتار در شرايط خاك‌ورزي با ديسك به دست آمد. بيش‌ترين ميزان كلروفيل هاي a، b و كاروتنوئيد (به‌ترتيب 1.253، 0.45 و 1.04 ميلي گرم بر گرم) از كاربرد 100 كيلوگرم دي‌آمونيوم‌فسفات در هكتار در شرايط خاك‌ورزي با ديسك به دست آمد. به طوركلي براي افزايش و بهبود ويژگي‌هاي كمي و كيفي آفتابگردان استفاده تيمار كود دامي 50 تن در هكتار در شرايط خاك‌ورزي با ديسك مناسب بود.