اثر سطوح مختلف آبياري و كود نيتروژن بر عملكرد و اجزاي عملكرد برخي ارقام گلرنگ در استان البرز

جهت بررسي اثر سطوح مختلف آبياري و كود نيتروژن بر عملكرد و اجزاي عملكرد برخي ارقام گلرنگ در استان البرز، آزمايشي به‌صورت كرت‌هاي دوبار خرد شده با سه فاكتور در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 98-1397 و در مزرعه تحقيقاتي پرديس كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران واقع در كرج اجرا شد. فاكتور اصلي سطوح آبياري (معمول، تا نيمه گل‌دهي و آبياري تا آغاز پر شدن دانه)، فاكتور فرعي كود نيتروژن (100 و 50 د صد نياز گياه) و فرعي فرعي ارقام پديده، پرنيان، گلدشت و گلمهر بودند. اثر فاكتورهاي آبياري، نيتروژن و رقم در صفات تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق، وزن هزاردانه، عملكرد دانه و زيست توده معني‌دار بود. قطع آبياري در مرحله آغاز دانه‌بندي و 50 درصد گل‌دهي به ترتيب منجربه كاهش 16.2 و 68.1 درصدي عملكرد دانه نسبت به آبياري معمول گرديد. با كاهش 50درصدي نيتروژن نسبت به تأمين كامل آن، عملكرد دانه 8.5 درصد و زيست توده 12 درصد كاهش يافت. برهمكنش سه‌گانه آبياري، كود و رقم در صفات قطر ساقه و طبق معني‌دار شد. رقم گلمهر بيشترين و رقم گلدشت كم‌ترين قطر ساقه را در سطوح مختلف آبياري و كود نشان دادند. برهمكنش سطوح آبياري و نيتروژن نشان داد كه با كاهش سطوح آبياري، جذب نيتروژن نيز كاهش يافته و باعث كاهش تعداد دانه در طبق مي‌شود با اين وجود تأمين 100درصد نياز نيتروژن درشرايط تنش خشكي مانع افت شديدتر تعداد دانه در طبق مي‌شود.