تأثير شدت‌هاي مختلف تمرينات هوازي مزمن بر تغييرات آنزيم‌هاي شاخص كبدي در بيماران مبتلا به كبد چرب غير الكلي در مردان و زنان سنين مختلف ، مرور سيستماتيك و فراتحليل

پژوهش‌هاي زيادي تأثير فعاليت ورزشي هوازي مزمن را بر عوامل مرتبط با بيماري كبد چرب غير الكلي بررسي كرده‌اند هدف از اين پژوهش تعيين و بررسي تأثير شدت‌هاي متفاوت تمرينات ورزشي هوازي مزمن (كم، متوسط و بالا) بر آلانين آمينوترانسفراز ، آسپارتات آمينوترانسفراز، آلكالين فسفاتاز و گاما گلوتامين ترانسفراز در مردان و زنان سنين مختلف بود كه به صورت يك مطالعه مرور نظام‌مند و فراتحليل در سال 1400 انجام شد. پايگاه‌هاي اطلاعاتي، ScienceDirect،PubMed، Scopus و Google Scholar همراه با كلمات كليدي جستجو شد. تعداد ۱۲۰ مقاله غير مروري و با كيفيت مناسب تمرين هوازي بررسي قرار گرفتند و 24 مقاله معيار ورود فراتحليل را كسب كردند . بر اين اساس 1733 نفر با ميانگين ۱۰ ± ۵۲ سال بود. داراي بيماري كبد چرب مورد بررسي قرار گرفتند. اثرات مداخله با استفاده از SMD و مدل اثرات تصادفي ارزيابي گرديد. در بررسي نتايج متاآنالايز تمرين هوازي در كل با هر شدتي باعث كاهش معني‌دار سطوح آسپارتات آمينوترانسفراز، آلكالين فسفاتاز و گاما گلوتامين ترانسفراز مي‌گردد. سطوح آلانين آمينوترانسفراز در تمرينات با شدت بالا كاهش بيشتري نسبت به تمرينات با شدت متوسط (P= 0.01)دارد. سطوح آسپارتات آمينوترانسفراز در تمرينات با شدت متوسط (P= 0.001) كاهش بيشتري نسبت به تمرينات با شدت بالا (P= 0.03) دارد. تأثير تمرينات با شدت بالا و شدت متوسط بر سطوح آنزيم گاما گلوتامين ترانسفراز معني‌دار نبود (P= 0.2 ). نتيجه گيري: تمرين هاي هوازي با شدت هاي بالا، متوسط و كم موجب كاهش آنزيم هاي شاخص كبد چرب در بيماران كبد چرب غيرالكلي مي شود. در تحليل زيرگروهي تفاوتي بين زن ها و مردها از لحاظ تغييرات سطوح آنزيم ها مشاهده نشد (P ≥0.05).