تاثير تمرين استقامتي بر بيان ژن و پروتئين فاكتور رشد تغيير شكل دهنده بتا و اينتگرين كبد رت هاي نر مبتلا به ديابت

اهداف: ديابت، اختلالي متابوليك است كه موجب استرس اكسيداتيو و التهاب مي شود. هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير تمرين استقامتي بر بيان ژن و پروتئين فاكتور رشد تغيير شكل دهنده بتا (TGFβ) و اينتگرين كبد رت هاي نر ديابتي است. در اين مطالعه تجربي، 32 سر رت نر، به طور تصادفي به 4 گروه 8 تايي: ديابت(D)، كنترل(C)، تمرين(E) و ديابت+تمرين(ED) تقسيم شدند. 16 سر از رت ها، با تزريق استرپتوزوسين (STZ) به ديابت مبتلا شدند. گروه E و گروه ED به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته، پروتكل تمرين هوازي را اجرا كردند. سپس بافت كبد استخراج، و از روش RT-PCR، براي سنجش بيان ژن و از روش هاي ايمونوهيستوشيمي و وسترن بلات، به ترتيب براي بيان پروتئين TGFβ و اينتگرين استفاده شد. ميزان RNA با استفاده از فرمول-δδCT2 محاسبه و داده ها، با استفاده از آزمون تحليل واريانس، تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد بيان ژن و پروتئين TGFβ در گروه D به طور معناداري بيشتر از گروه C بود و بيان پروتئين TGFβ در گروه ED به طور معناداري نسبت به گروه D كاهش يافت، اما همچنان به طور معناداري در مقايسه با گروه C بيشتر بود (P 0.001). همچنين در گروه E، بيان پروتئين TGFβ در مقايسه با گرو ه C به طور معناداري بيشتر بود و بيان پروتئين آن به طور معناداري كمتر بود (p 0.001). نتيجه گيري: ابتلا به ديابت، بيان پروتئين TGFβ را در بافت كبد افزايش داده و اينتگرين را كاهش مي هد و تمرين استقامتي اين تغييرات را برعكس مي كند.