ارائه مدل زمينه‌اي توسعه بهره‌وري دانش آموختگان رشته مديريت ورزش به مثابه بهره‌وري فردي

هدف اين پژوهش ارائه مدل زمينه‌اي براي توسعه بهره‌وري دانش آموختگان حوزه مديريت ورزش به مثابه بهره‌وري فردي بود. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش گردآوري در زمرۀ پژوهش‌هاي آميخته (كيفي- كمي) است. جامعۀ آماري اين پژوهش را صاحب‌نظران حوزه مديريت ورزشي در حوزه دانشگاه، حوزه اجراء و دانش آموختگان مديريت ورزشي تشكيل ‌دادند. جهت نمونه‌گيري در بخش كيفي از روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شد و مصاحبه ها تا رسيدن به حد اشباع نظري ادامه پيدا كرد، براين مبنا تعداد 15 مصاحبه انجام گرفت. در بخش كمي نيز تعداد 465 فارغ‌التحصيل به‌صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. با تحليل مصاحبه‌ها در مرحلۀ كدگذاري باز تعداد 93 مفهوم يا كد اوليه شناسايي شد. سپس در مرحله كدگذاري محوري با در نظر گرفتن قرابت معنايي مفاهيم شناسايي شده 15 مقولۀ فرعي و 2 مقولۀ اصلي شامل عوامل دروني و عوامل بيروني تشكيل گرديد و روايي و پايايي آن در بخش كمي تأييد گرديد. با استناد به مقوله‌هاي تشكيل شده بهره‌وري فردي دانش آموختگان در حوزه مديريت ورزشي تابع اثرات منفي و مثبت عوامل دروني و عوامل بيروني است. نتايج اين تحقيق نشان داد كه توسعه بهره‌وري دانش‌آموختگان رشته مديريت ورزشي اتفاقي نيست و زماني مي‌توان انتظار بهره‌وري را براي دانش آموختگان اين حوزه داشت كه به پيشران‌هاي آن در دو بعد بيروني و دروني توجه شود.