بررسي تطبيقي رويكرد اجتماعي در دو تفسير «الكاشف» و «من هدي القرآن»

بسياري از انديشمندان براين باورند كه مبنا قراردادن قرآن و برداشت‌هاي جديد و روزآمد از آن، راهي براي پاسخگويي به مسائل جديد پيش‌رو و حفظ ارزش‌ها و باورهاي ديني است. تفاسير بسياري با اين دغدغه نگاشته شد، در اين ميان برخي در بهره‌گيري از مباني رويكرد اجتماعي همت گماردند، و برخي فارغ از قواعد و مباني خاص اين رويكرد، به تفسير پرداختند، پسينيان آنان را مفسران اجتماعي به‌شمار آوردند. در اين نوشتار به بررسي تطبيقي دو تفسير با رويكرد اجتماعي مي‌پردازيم. در اين مقاله ميزان انطباق دو تفسير «من هدي القرآن» و «الكاشف» را با مباني رويكرد اجتماعي (پيراستن چهره اسلام از شبهات و ترديدها، اثبات توانايي قرآن در پاسخگويي به اقتضائات اجتماعي زمان با نگاهي تربيتي - هدايتي)، موردبررسي قرار داده‌ايم، و نتيجه به‌دست‌آمده از تحليل اين دو تفسير بيانگر اين است كه تفسير من هدي القرآن - تفسير هدايت- چنانكه از نام تفسير نيز برمي‌آيد سعي در پاسخگويي به مسائل روز با در نظر گرفتن جنبه تربيتي و هدايتي بيش از ديگر مقوله‌ها است و مرحوم مغنيه در تفسير الكاشف با بهره‌گيري از تفاسير و گفته‌هاي پيشينان در پي كشف مراد و مقصود آيه و انطباق آن با نيازهاي روز جامعه است.