تبيين و سطح بندي پارامترهاي ديپلماسي مرزي بين ايران و تركمنستان

ديپلماسي مرزي ازجمله زيربخش هاي مبحث پاراديپلماسي (ديپلماسي موازي) است كه در طي دهه هاي اخير متناسب با افزايش پيوند بين فضاهاي جغرافيايي و بازيگران برجسته شده است. هدف در پيش گيري ديپلماسي مرزي، افزايش كنش هاي مثبت در منطقه مرزي مبتني بر ظرفيت هاي محلي اين فضاها به‌منظور بهبود شرايط مناطق مرزي و توسعه آن‌هاست. براي دستيابي به ديپلماسي فعال، در گام نخست بايد بتوان پارامترهاي مؤثر بر آن‌ها را شناخت و در گام دوم بتوان آن‌ها را متناسب با شرايط زماني و مكاني، نيازها و رويكردها و از همه مهم‌تر، مبتني بر ميزان ارزش آن‌ها براي بازيگران هم‌پيوند استفاده كرد؛ بر اين مبنا، تحقيق حاضر با روش توصيفي-تحليلي و بر پايه داده هاي كتابخانه اي و پرسشنامه اي با روش فريدمن، همبستگي و رگرسيون انجام شده است. با استفاده از آزمون فريدمن، پارامترهاي 6 بعد از 10 بعد بررسي‌شده در منطقه مطالعه شده است. در ادامه از آزمون‌هاي همبستگي و رگرسيون براي نشان دادن درجه و اهميت پارامترها استفاده شده كه نتايج مفصل هريك به طور كامل در پژوهش ذكر شده است. بايد توجه داشت كه پارامترهاي مرزي با ديپلماسي مرزي رابطه مستقيم و به‌شدت مؤثري دارند و در توسعه و بهينه‌‌سازي فضاهاي مرزي نقش بسزايي دارند.