متفكران چپ نو خوانش انتقادي متفكران چپ نو

متفكران چپ نو يكي از پرحاشيه‌ترين و خبرسازترين آثار راجر اسكروتن، فيلسوف فقيد انگليسي، است كه در دهه‌هاي اخير در نقد متفكران چپِ نو منتشر شده است. اسكروتن با هدف رمزگشايي از زبان ترازنوين گفتمان چپ نو مهم‌ترين فيلسوفان معاصر را بررسي و نقد مي‌كند كه وجه اشتراك آن‌ها بيش از هرچيز فاصله‌اي است كه از تفكر راست دارند. او در اين خوانش انتقادي تلاش مي‌كند از پس زبان مغلق و نظريه‌هاي پيچيده، كه گاه مبتني‌بر تحليل‌هاي تاريخي و روان‌شناختي‌اند، صورت ساده‌اي از ايدۀ اصلي ارائه كند و نشان دهد اين نظريه‌ها در واكنشي احساسي به تحولات زمانۀ خود شكل گرفته‌اند؛ نظريه‌هايي برآمده از نياز به باور و ايمان. گرچه تلاش اسكروتن براي تحليل و نقد جريان غالب زمانه‌اش شجاعانه و كم‌نظير است، در تحليل نهايي خود در همان وادي و به همان سبك‌وسياق بحث خود را پيش مي‌برد كه شالوده و مبناي اصلي نقدش را شكل مي‌دهد. فارغ از محتوا، از منظر روش‌شناختي، بيش‌تر انتقادهايي كه در اين كتاب بر متفكران چپ نو وارد مي‌شود به خود او نيز وارد است و از اين منظر، رويكرد او به اين متون رويكردي گزينشي، احساسي، و غيرعلمي است. در اين مقاله، از ره‌گذر خوانش انتقادي كتاب، براي اثبات اين ادعا تلاش مي‌شود و تا حد ممكن بدون ورود به محتوا، با بررسي رويكرد و روش اسكروتن در گزينش متون، به شرح نظريه‌ها و نقد محتوا پرداخته مي‌شود كه نگاه ارزش‌گذارانه، باور به حقيقتي واحد، و توسل به شخص‌بنياد اساس نقد اسكروتن را شكل مي‌دهد.