تهديدهاي بالقوه براي امنيت زنان در فضاهاي عمومي شهر اردبيل

زمينه و هدف: امنيت يكي از مهمترين مولفه ها در زندگي اجتماعي افراد است و دولت متضمن تامين امنيت مردم مي باشد كه در اين ميان جامعه زنان نيازمند حمايت بيشتر مي باشند. اين تحقيق با هدف بررسي تهديدهاي بالقوه براي امنيت زنان در فضاهاي عمومي شهر اردبيل انجام شد. روش: پژوهش از لحاظ هدف، از نوع كاربردي، از لحاظ نوع روش، توصيفي و همبستگي مي‌باشد و از لحاظ روش گردآوري اطلاعات، پيمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه زنان 18 تا 49 ساله شهر اردبيل در سال1400 است كه تعداد آنها برابر 203176 نفر مي‌باشد. براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد و تعداد نمونه برابر 384 بدست آمد كه با روش نمونه‌گيري خوشه اي انتخاب شدند. براي اندازه گيري متغيرها از پرسشنامه امنيت زنان و پرسشنامه محقق ساخته مربوط به موانع استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 22 تحليل شد و براي تحليل فرضيات از معادلات رگرسيون ساده و چندگانه استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحقيق نشان داد كه فضاي بي دفاع شهري 0.71-، ازدحام جمعيت 0.63-، كمبود نظارت0.55-، امكان دسترسي 0.66 امنيت زنان در فضاهاي عمومي شهري را پيش بيني مي‌كند. نتيجه‌گيري: دولت در راستاي تامين امنيت زنان، بايد برنامه هاي اصلاح زير ساختاهاي شهري، كنترل جمعيت، تقويت نظارت بيشتر توسط دستگاه هاي انتظامي، و دسترسي آسان و سريع افراد به دستگاه هاي قضايي را ارائه كند.