مقايسه اثربخشي بسته آموزشي روان شناختي پيشگيري از ‌مصرف ‌مواد و درمان شناختي-رفتاري بر نگرش نسبت به مصرف مواد در دانش‌آموزان مستعد مصرف ‌مواد

هدف: اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي بسته آموزشي روان شناختي پيشگيري از ‌مصرف‌ مواد و درمان شناختي-رفتاري بر نگرش نسبت به مصرف مواد در دانش‌آموزان مستعد مصرف مواد انجام شد. روش: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون –پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. از ميان دانش‌آموزان پسر مستعد مصرف مواد مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان در سال 1398، 45 دانش‌آموز به روش روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب و در سه گروه 15 نفره گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه نگرش نسبت به مصرف مواد بود. گروه‌ آزمايش اول تحت 8 جلسه آموزش روان شناختي پيشگيري ‌مصرف مواد و گروه آزمايش دوم تحت 8 جلسه درمان شناختي-رفتاري قرار گرفتند و گروه گواه هيچ‌گونه درماني دريافت نكرد. داده ها از طريق تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تحليل گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه اثر هر دو روش در اصلاح نگرش به مواد در دانش‌آموزان مستعد ‌مصرف مواد معنادار بود و آموزش روان شناختي پيشگيري از ‌مصرف مواد در اصلاح نگرش به مواد در مرحله پيگيري اثربخش‌تر از درمان شناختي-رفتاري بود. نتيجه‌گيري:  متخصصان مي‌توانند به منظور اصلاح نگرش دانش‌آموزان مستعد نسبت به ‌مصرف مواد از بسته آموزشي روان شناختي پيشگيري از مصرف مواد بهره گيرند.