بررسي تجربي تأثير مدل‌هاي اصطكاكي مختلف بر استخراج نيرو و زمان بحراني نانومنيپوليشن سه‌بعدي بافت سرطاني روده‌ي بزرگ

جابه‌جايي ذرات در ابعاد نانو، بهبود خواص، مطالعات بر روي بافت‌هاي سلولي از جمله كاربردهاي فرآيند نانومنيپوليشن با استفاده از ميكروسكوپ نيروي اتمي مي‌باشد. به‌طور كلي، با تماس سوزن و بافت سلولي مورد نظر و با اعمال نيرو بر تيرك فرآيند منيپوليشن آغاز مي‌گردد. افزايش ميزان نيرو تا زمان غلبه بر نيروهاي مقاوم همچون اصطكاك ادامه خواهد يافت. در اين هنگام نيرو و زمان بحراني ثبت مي‌شود. در اين مقاله بافت سرطاني روده‌ي بزرگ مورد مطالعه قرار گرفته است. پارامتر مهم مورد ارزيابي در اين تحقيق، نيرو و زمان بحراني با توجه به مدل‌هاي اصطكاكي مختلف و به‌منظور كاهش آسيب به بافت سرطاني مي‌باشد. آزمايش‌هاي تجربي بر روي بافت سرطاني روده‌ي بزرگ با استفاده از ميكروسكوپ نيروي اتمي صورت پذيرفته است. مدل‌هاي اصطكاكي لاگره، كولمب و اچ‌كا در شبيه‌سازي‌هاي انجام شده، به‌كار برده شده‌اند. در نهايت با مقايسه‌ي نمودار برآيند نيروها و با در نظر گرفتن مدل‌هاي اصطكاكي مختلف، در منيپوليشن سه‌بعدي، بيش‌ترين مقدار نيرو و زمان بحراني براي مدل اصطكاكي كولمب و كم‌ترين مقدار براي مدل اصطكاكي لاگره ثبت شده است. با توجه به در نظر گرفتن سطح تماس ظاهري در ابعاد نانو، در مدل كولمب و سطح واقعي تماس در مدل اصطكاكي لاگره، اين نتايج قابل توجيه مي‌باشند.