برداشت انرژي از جوشش استخري با استفاده از القاي الكترومغناطيسي: مطالعه تجربي و شبيه‌سازي عددي

در اين مطالعه روشي براي برداشت انرژي از گرماي اتلافي پيشنهاد شده است. در سيستم پيشنهادي، يك آهنربا روي مايع در ظرف سيم پيچي شده شناور شده و سيستم روي منبع حرارت قرار گرفته است. با جوشش مايع و طبق قانون القاي فارادي، با حركت آهنربا در داخل ظرف، ولتاژ در سيم پيچ القا شده است. دماي مازاد، ابعاد ظرف، ارتفاع مايع در ظرف و شكل و قطر قاب به عنوان پارامترهاي مؤثر انتخاب شده است. تأثير اين پارامترها بر ولتاژ قله به دره و جذر ميانگين مربعات ولتاژ به صورت تجربي بررسي شده است. نتايج به‌دست‌آمده نشان داد كه حداكثر انرژي در مقادير بالاتر دماي مازاد، ارتفاع مايع، دور سيم پيچ و قطر قاب با شكل قاب كروي برداشت مي‌شود. بيشترين مقادير اندازه‌گيري شده به ترتيب 532 ميلي ولت و95/65 ميلي ولت براي Vpp و Vrms بود. در بخش دوم اين تحقيق از روش عددي براي شبيه‌سازي و تحليل سيستم پيشنهادي استفاده شده است. تأثير پارامترهاي مختلف بر ويژگي‌هاي سطح مشترك بررسي شده است. نتايج نشان داد كه روند تغييرات پارامترهاي سطح مشترك (شامل فشار و ارتفاع آن) با داده‌هاي تجربي همخواني دارد. بنابراين مي‌توان از اين روش براي طراحي و پيش‌بيني عملكرد دستگاه برداشت انرژي استفاده نمود.