فراتحليل عوامل جامعه‌شناختي مؤثر بر گرايش به جراحي زيبايي در ايران

با توجه به آمار بالاي جراحي زيبايي در كشور ايران در منطقۀ خاورميانه، تحقيقات داخلي فراواني در حوزۀ جامعه‌شناختي در رابطه با گرايش به جراحي زيبايي، در بين گروه‌هاي مختلف و با روش‌هاي متفاوت، انجام شده است. از آنجا كه اين تحقيقات به‌صورت منفرد و پراكنده هستند، هدف از پژوهش حاضر، به‌كارگيري روش فراتحليل به‌منظور تحليل و تركيب نتايج مطالعات صورت‌گرفته پيرامون گرايش به جراحي زيبايي در ايران است. روش پژوهش جستار حاضر فراتحليل است. به‌منظور انجام فراتحليل، 55 مقالۀ معتبر علمي كه در  بينِ سال‌هاي (1380- 1399 ه‍.ش.) با موضوع گرايش به جراحي زيبايي در ايران منتشر شده و مناسب اين تحليل بودند؛ انتخاب و با استفاده از نسخۀ دوم نرم افزار CMA تحليل شدند. نتايج اندازۀ اثرها نشان‌داد كه «احساسِ‌كهتري» بيشترين تأثير را بر گرايش به جراحي زيبايي (0/59= r) دارد؛ به‌طوري‌كه، اندازۀ اثر آن مثبت و قوي است.  بعد از آن، بيشترين عوامل تأثيرگذار بر گرايش به جراحي زيبايي به‌ترتيب فشارهنجاري، تصوير بدني منفي، گروه مرجع، رسانه و مديريت بدن با اندازۀ اثر مثبت و متوسط بوده‌اند. اين پژوهش تأكيد بر اثربخشي متغيرهاي جامعه‌شناختي بر موضوع مورد بررسي داشته‌است.