ارزيابي ارتباط فضايي سلامت اجتماعي بانوان مشهد و فضاهاي سبز شهري؛ چه عواملي بر حضور آن‏ها در فضاهاي سبز شهري اثرگذار است؟

در مقاله‌ حاضر سه هدف دنبال مي‏ شود: بررسي چگونگي توزيع فضايي سلامت اجتماعي بانوان مشهد؛ ارزيابي خودهمبستگي فضايي آن با فضاهاي سبز شهري؛ و تعيين عوامل اثرگذار بر حضور بانوان در فضاهاي سبز شهري در ابعاد فردي و محيطي. تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش تركيبي- تبييني است. در مرحله‌ كمي، براي سنجش سلامت اجتماعي از پرسش‏نامه كييز استفاده شد و 670 پرسش‏نامه در سطح نواحي شهر مشهد تكميل شد. در مرحله‌ كيفي، براي تعيين عوامل محيطي اثرگذار، 17 مصاحبه‌ نيمه‏ ساختاريافته انجام گرفت. نتايج نشان داد بر اساس ضريب موران (ضريب 0.18)، توزيع فضايي سلامت اجتماعي خوشه ‏اي است. خودهمبستگي فضايي سلامت اجتماعي و فضاي سبز شهري با آزمون موران دومتغيره ارزيابي شد و  چهار نوع خوشه در سطح مشهد تشكيل شد. در خوشه‌ High-Low ارتباط فضايي معكوس بود. بنابراين، براي شناسايي عوامل اثرگذار بر حضور بانوان در فضاهاي سبز شهري، پارك ميرزاكوچك‏ خان از اين خوشه انتخاب و شعاع عملكرد آن (999 متر) مشخص شد و ساكنان اين محدوده مدنظر قرار گرفتند. براي تعيين عوامل فردي از آزمون رگرسيون ترتيبي استفاده شد. نتايج نشان داد در ميان متغيرهاي فردي تحصيلات پايين ‏تر و درآمد بالاتر در سطح خطاي كوچك‏تر از 0.05 معني‏دارند و جهت رابطه‌ آن‏ها مثبت است. در حوزه‌ عوامل محيطي نيز عوامل اثرگذار در سه بُعد كالبدي-فضايي، زيباشناختي، و ادراكي- احساسي بررسي شد. بر اساس نتايج، پيشنهادهاي لازم براي ارتقاي حضور بانوان در فضاهاي سبز شهري و در نتيجه بهبود سلامت اجتماعي آن‏ها ارائه شد.