حزب التحرير و حوزه نفوذ آن در آسياي مركزي

حزب التحرير نام يك جنبش اسلامي است كه در سال 1952 تقي‏الدين النبهاني، عالم فلسطيني، آن را تأسيس كرد. وي كه از اعضاي فعال اخوان ‏المسلمين مصر بود، پس از جدايي از اخوان‏ به تأسيس حزب التحرير اقدام نمود. اين جنبش اسلامي، كه با پيروي از آموزه‏هاي مؤسس خود درصدد برقراري حكومت اسلامي (خلافت) است، به‏سرعت در جهان اسلام بازتاب فضايي يافت. يكي از كانون‏هاي نفوذ اين حزب آسياي مركزي است. پيشينه‌ فعاليت التحرير در آسياي مركزي به پايان دهه‌ 1980 و آغاز دهه‌ 1990ميلادي برمي‏گردد. در اين پژوهش، كه روش تحقيق توصيفي- تحليلي است و براي جمع‏آوري اطلاعات از منابع مكتوب و اينترنت استفاده شده، سؤال اين است: قلمروخواهي حزب التحرير در آسياي مركزي ناشي از چه چيزي بود؟ در پاسخ مي‏توان آن را ناشي از ايدئولوژي حزب براي برقراري حكومت اسلامي (خلافت) در آسياي مركزي قلمداد كرد.يافته‏هاي پژوهش نشان مي‏دهد سقوط اتحاد جماهير شوروي در سال 1991، ايجاد فضاي لازم براي فعاليت گروه‏هاي اسلام‏گرا در آسياي مركزي، اقبال گسترده‌ مسلمانان به اسلام‏گرايي، و شرايط سياسي، اجتماعي، و اقتصادي منطقه در زمره‌ عوامل مهمي بودند كه زمينه‌ لازم را براي قلمروخواهي التحرير در آسياي مركزي فراهم نمودند. بنابراين، مي‏توان گفت حضور اين حزب در منطقه مبارزه به‏منظور بيداري اسلامي، جاري‏نمودن شريعت اسلامي، و نهايتاً برقراري حكومت اسلامي (خلافت) است.