تحليل نگرش و انتظارت زنان گردشگر از فضاهاي جذب گردشگري روستايي مطالعه موردي: دهستان رودپي شرقي شهرستان ساري

توجه به نگرش و انتظارات زنان گردشگر از فضاهاي جذب گردشگر روستايي و رفع نيازهاي اساسي آنان در ابعاد فردي، رواني، اجتماعي و زيستي به‌منزله يكي از عوامل كليدي و اساسي در راستاي تقويت روابط اجتماعي در فضا و زمان است كه نقش بسيار مهمي در جذب و حضورشان در فضاهاي گردشگري روستايي دارد هرچند در كشور ما توجه چندان به آن نشده است. اين پژوهش باهدف شناسايي نگرش و انتظارات زنان گردشگر و ارزيابي آن در روستاهاي دهستان رودپي شرقي در شهرستان ساري انجام شد. روش پژوهش توصيفي- تحليلي مبتني بر واكاوي ادبيات نظري به‌منظور شناسايي فضاهاي جذب گردشگري روستايي است كه در اين خصوص 13 شاخص شناسايي‌شده است. سپس شاخص‌هاي مرتبط با هر متغير تهيه و در قالب پرسشنامه تدوين‌شده است. پس از تعيين روايي محتوايي پرسشنامه توسط اساتيد؛ نگرش و انتظارات زنان از فضاهاي جذب گردشگر مورد ارزيابي و سنجش قرار گرفت. جامعه آماري اين تحقيق 208 نمونه محاسبه و به‌صورت تصادفي بين زنان گردشگر توزيع و پخش‌شده است. نتايج به‌دست‌آمده از آزمون فريدمن نشان مي‌دهد كه متغير محافظت با امتياز 2.37 و آسايش با امتياز 2.18 و لذت با امتياز 1.45 بيشترين ميانگين‌ها را به خود اختصاص دادند كه نشان مي‌دهد توجه به نيازهاي زنان گردشگر در فضاهاي عمومي خيلي مهم است. نتايج يافته‌هاي آزمون t تك نمونه‌اي نشان داد كه سطح معناداري براي همه شاخص‌ها وجود دارد، به‌طوري‌كه در شاخص‌هاي كيفي بصري با امتياز 4.39 و شرايط نامساعد جوي با امتياز 4.38 بيشترين ميانگين‌ها را به خود اختصاص دادند.