فرآيند همگرايي اروپا با رويكرد نوكاركردگرايي

در تبيين علل و عوامل هم گرايي اتحاديه ي اروپا نظريه هاي مختلفي مطرح شده است. بعضي از اين نظريه ها معلول مستقيم تجربه هم گرايي اروپا در دهه 1950 و 1960 بوده اند. هريك از اين نظريه ها تحليل متفاوتي و حتي متعارض از ماهيت ساختاري و نهادي هم گرايي اروپا و شرايط سياسي، اجتماعي و اقتصادي لازم و مساعد براي تثبيت، تداوم و توسعه اين فرآيند ارائه مي دهند، در اين ميان نظريه نوكاركردگرايي بيش از ديگر نظريه ها به فهم مسئله كمك مي كند، چرا كه بسياري از مفروضات و فرضيه هاي خود را از تجربه مستقيم فرآيند هم گرايي در اروپا اقتباس كرده است. حال در اين پژوهش به بحث در ارتباط با عوامل مؤثر بر هم گرايي اروپا و هم چنين اين سؤال كه چرا كشورها به اراده خويش حاكميت خود را محدود ساخته و آن را به يك مركز فراملي واگذار مي كنند، از طريق روش توصيفي- تحليلي و با كمك گرفتن از منابع اسنادي – كتابخانه اي انجام شده، مي پردازد. درنهايت نتايج پژوهش حاكي از آن است كه از يك سو احزاب، نخبگان و گروه هاي ذينفع و از سوي ديگر فشارهاي بيروني و محيطي و همچنين سياسي شدن و تسري گام به گام، از جمله عوامل مؤثر بر هم گرايي اتحاديه ي اروپا مي باشند.