بررسي تكرارپذيري فيچرهاي راديوميكس استخراج شده از تصاوير اولتراسوند به‌عنوان بيوماركرهاي تشخيصي در بيماران مبتلا به كارسينوم سلول‌هاي كبدي

زمينه و هدف: راديوميكس پتانسيل بالايي در زمينه تشخيص و پيش‌آگهي ضايعات كبدي در تصاوير اولتراسوند نشان داده است. عليرغم اين، تغييرات پارامترهاي تصويربرداري بر تكرارپذيري نتايج راديوميكس اولتراسوند تأثير مي‌گذارد. هدف از مطالعه حاضر بررسي تكرارپذيري فيچرهاي راديوميكس استخراج شده از تصاوير بيماران مبتلا به كارسينوم سلول‌هاي كبدي تحت تغييرات پارامترهاي اسكن اولتراسوند مي‌باشد. روش بررسي: مطالعه از نوع مقطعي بود كه از مرداد 1399 تا مرداد 1400 در گروه راديولوژي دانشكده پيراپزشكي تبريز انجام شد. تصاوير مربوط به 20 بيمار مبتلا به كارسينوم سلول‌هاي كبدي از پايگاه Cancer imaging archive به‌دست آمدند. اين تصاوير تحت پارامترهاي تصويربرداري مختلف اخذ شده بودند. مناطق ضايعه به شكل دستي ترسيم شدند. فيچرهاي راديوميكس شامل 24 فيچر GLCM و 16 فيچر GLRLM از تصاوير استخراج شدند. با استفاده از آزمون‌هاي آماري CV% و ICC تكرارپذيري فيچرهاي راديوميكس مورد بررسي قرار گرفت. مقادير 0.90ICC≥ و 20%CV در اين مطالعه به‌عنوان سطح تكرارپذيري در نظر گرفته شدند. يافته‌ها: هشت مورد از فيچرها تكرارپذيري بالايي را در هردو آزمون CV% و ICC از خود نشان دادند. اين فيچرها Joint entropy، Idmn، Imc2 ، Correlation ، MCC ، Sum entropy ، Gray level non uniformity normalized و Run entropy بودند. ميانگين مقادير ICC اين فيچرها برابر با 0.977 به‌دست آمد. نتيجه‌گيري: تغييرات پارامترهاي تصويربرداري مستقيما بر تكرارپذيري نتايج راديوميكس اولتراسوند تأثير مي‌گذارد. برخي از فيچرهاي راديوميكس تحت تغييرات شرايط تصويربرداري، همچنان پايداري و تكرارپذيري بالايي از خود نشان مي‌دهند.