استعاره مفهومي حبل در قرآن كريم

استعاره مفهومي، بخش مهمي از زبان شناسي شناختي را تشكيل مي دهد و به مثابه ابزاري براي انديشيدن است كه واقعيت ها و تجربه هاي بشري را با مقوله بندي نويني عرضه مي كند. اين مقاله استعاره مفهومي «حبل» در قرآن را بررسي كرده كه در ضمن داشتن معناي كلي پيوند و ارتباط، ساختاري متشكل از چندين نوع استعاره دارد. در آيه اي، حبل همچون عهد و ذمه اي برعهده طرفين متوسل شده به حبل است و تعهدات ناشى از آنها را مى‏نماياند و در آيه اي به عنوان جهت بالا، جايگاه ارزشمندي را مفهوم سازي مي‌كند. در گونه ديگر، حبل ظرف نزديكي بيان شده كه نشان از قرب باري تعالي به بنده دارد و در مفهوم استعاري ديگر با شخصيت بخشي به حبال، فعل جانداران به آن نسبت داده مي‌شود. قرآن توسط اين بيانات استعاري گونه متفاوتي از تدبر و انديشه را به جهانيان عرضه كرده و مفاهيم متعالي را در قالب امور ساده و با بياني روان براي بشر بازگو مي‌كند.