اثربخشي درمان شناختي رفتاري هيجان‌مدار بر افسردگي و مؤلفه‌هاي آن در كودكان داراي اضطراب اجتماعي

سابقه و هدف: افسردگي در كودكان به‌طور ويژه‌اي با اضطراب اجتماعي مرتبط است. هدف مطالعه حاضر بررسي اثربخشي درمان شناختي رفتاري هيجان‌مدار (ECBT) بر افسردگي و مؤلفه‌هاي آن در كودكان داراي اضطراب اجتماعي بود. مواد و روش‌‌ها: اين مطالعه شبه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل انجام شد. از ميان دانش‌آموزان ابتدايي شهر قم در سال تحصيلي 1399، 46 دانش‌آموز انتخاب شدند كه نمره آن‌ها در مقياس اضطراب اجتماعي لايبويتز براي كودكان و نوجوانان بيشتر از 29/5 بود و به صورت تصادفي در دو گروه 23 نفري آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابتدا، هر دو گروه به سياهه افسردگي كودكان به‌عنوان پيش‌آزمون پاسخ دادند. سپس گروه آزمايش به مدت 16 جلسه در ECBT شركت كرد و گروه كنترل در ليست انتظار باقي ماند. درنهايت، دو گروه پس‌آزمون را اجرا كردند. يافته‌ها: نتايج اجراي آزمون مانكووا نشان داد پس از كنترل اثرات پيش‌آزمون، تفاوت معناداري در تركيب خطي مؤلفه‌هاي افسردگي در دو گروه وجود داشت (0/065=لامبداي ويلكز، P=0/001,F33,5=94/662). نتايج آزمون‌هاي تك‌متغيري تحليل كوواريانس نيز كاهش معناداري (0/01 P) را در تمامي مؤلفه‌هاي افسردگي و همچنين نمره كل كودكان گروه آزمايش پس از شركت در جلسات درماني نشان داد. نتيجه‌گيري: ECBT درمان مؤثري براي افسردگي كودكان داراي اضطراب اجتماعي است. پيشنهاد مي‌شود متخصصان سلامت روان اين درمان را در اولويت برنامه‌هاي درماني خود قرار دهند.