بررسي اثر بخشي آموزش شناختي رفتاري بر سلامت معنوي وتاب آوري زنان خانه دار بويين ومياندشت

در اين پژوهش به بررسي اثربخشي آموزش شناختي رفتاري بر سلامت معنوي و تابآوري زنان خانه دار بويين و مياندشت پرداخته شد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه زنان مراجعه كننده به كانون فرهنگي تربيتي وليعصر شهرستان بويين و مياندشت بود كه از ميان آنها، به روش نمونه گيري دردسترس در پيش‌تست، 30 نفر كه داراي ملاك‌هاي ورود و خروج بودند، نمونه آماري را تشكيل دادند. اين 30 نفر به طور تصادفي در ۲ گروه 15 نفره آزمايش و كنترل گزينش شد كه گروه آزمايش، آموزش شناختي رفتاري گروهي را دريافت كردند وگروه ديگر گروه كنترل بود كه در ليست انتظار قرار داشت. همچنين براي تجزيه و تحليل دادههااز تحليل كوواريانس و براي تسريع در نتايج حاصله از نرم افزار SPSS22 استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش شناختي رفتاري به طور معناداري باعث افزايش تاب‌آوري و سلامت معنوي زنان خانه دار مي شود. به عبارت بهتر زنان خانه دار با شركت در جلسات آموزش شناختي رفتاري توانستند تابآوري و سلامت معنوي خود را افزايش دهند.لذا آموزش شناختي رفتاري مي تواند روشي موثر جهت كاهش مشكلات روان شناختي زنان باشد.