بررسي اثربخشي كوئرستين و آنالوگ‌هايش بر آنزيم پروتئاز اصلي كوويد-19 با استفاده از مطالعات داكينگ مولكولي

مقدمه: كوويد-19 بيماري عفوني تنفسي حاد است كه توسط ويروس SARS-CoV-2 ايجاد مي شود و با توجه به شيوع سريع بيماري و علي رغم پيشرفت علمي انجام‌شده در توسعۀ واكسن، نياز فوري به كشف داروهاي ضدويروسي براي عملكرد بهتر در برابر سويه‌هاي جديد كروناويروس‌ها وجود دارد. در اين تحقيق اثربخشي كوئرستين و آنالوگ‌هايش بر آنزيم پروتئاز اصلي كوويد-19 ارزيابي شد. مواد و روش ها: در اين پژوهش توصيفي-تحليلي، براي بررسي بيوانفورماتيكي، ساختار سه‌بعدي آنالوگ‌هاي كوئرستين (20 تركيب)، داروهاي استاندارد (ريتوناوير و لوپيناوير) و آنزيم پروتئاز اصلي كوويد-19 به‌ترتيب از پايگاه داده هاي PubChem و PDB دريافت گرديد. مطالعات داكينگ مولكولي تركيبات روي پروتئاز اصلي با استفاده از نرم‌افزار MOE.2014 انجام شد؛ سپس خصوصيات فيزيكوشيميايي و فعاليت بيولوژي تركيبات با استفاده از نرم‌افزارهاي Swiss ADME، PASS وSwiss Target Prediction پيش‌بيني گرديد. يافته‌ها: يافته هاي مطالعۀ حاضر نشان داد كه مهم ترين پيوند هاي درگير در اتصال دارو با گيرنده، پيوند هيدروژني، برهمكنش هاي هيدروفوب و π-π هستند. بهترين نتايج داكينگ مربوط به تركيبات Baicalein، Genistein، Naringenin و Quercetin با داشتن انرژي اتصال قوي (12.83- تا 13.54- كيلوكالري بر مول)، در مقايسه با داروهاي ريتوناوير و لوپيناوير است. اين تركيبات براي اتصال با آمينواسيدهاي كاتاليتيكي His41 و Cys145 و ديگر آمينواسيدهاي كليدي جايگاه فعال آنزيم پروتئاز اصلي تمايل بيشتري دارند. بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده از مطالعات بيوانفورماتيكي، آنالوگ‌هاي كوئرستين به‌سبب قرارگيري مناسب در جايگاه فعال آنزيم پروتئاز اصلي كوويد-19، مهار مؤثرتري را نسبت به داروهاي شيميايي استاندارد ايجاد مي كنند و مي توانند كانديد هاي مناسبي براي بررسي هاي in vitro و in vivo باشند.