تدوين مدل علي سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري براساس خودكارآمدي تحصيلي و اشتياق تحصيلي: نقش ميانجي تاب‌آوري تحصيلي

هاف: پژوهش حاضر با هدف تدوين مدل علي تدوين مدل علي سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري براساس خودكارآمدي تحصيلي و اشتياق تحصيلي با نقش ميانجي تاب‌آوري تحصيلي شد.مواد و روش‌ها: در اين پژوهش توصيفي و از نوع معادلات ساختاري، تعداد 160 نفر دانش‌آموز با ناتواني يادگيري، به عنوان نمونه‌ي هدفمند انتخاب شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه سازگاري تحصيلي (سينها و سينگ، 1993)، پرسشنامه خودكارآمدي تحصيلي (مك‌ايلروي و بانتينگ، 2002)، مقياس اشتياق تحصيلي (شافلي و همكاران، 2002) و مقياس تاب‌آوري تحصيلي (ساموئلز و وو، 2009) استفاده شد. سپس داده‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري (SEM) به وسيله نرم‌افزار SPSS23 و Lisrel 8.8 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: براساس نتايج بدست آمده مدل‌ علّي رابطه بين خودكارآمدي تحصيلي، اشتياق تحصيلي، تاب‌آوري تحصيلي و سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري براساس شاخص‌هاي مختلف برازش تأييد ‌شد. خودكارآمدي تحصيلي، اشتياق تحصيلي و تاب‌آوري تحصيلي بر سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري اثر مستقيم دارند؛ همچنين خودكارآمدي تحصيلي و اشتياق تحصيلي از طريق تاب‌آوري تحصيلي بر سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري تأثير غيرمستقيم دارد (0.05 P).نتيجه گيري: بنابراين، خودكارآمدي تحصيلي، اشتياق تحصيلي و تاب‌آوري تحصيلي نقش مهمي در سازگاري تحصيلي دانش-آموزان با ناتواني يادگيري ايفا مي‌كنند و هدف قرار‌دادن اين سه مؤلفه به وسيله درمان‌هاي روان‌شناختي، مي‌تواند در افزايش سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان با ناتواني يادگيري مؤثر باشد.